Duurde een jaar vroeger 360 dagen volgens de Bijbel?

"Wat een gekke vraag," denkt u misschien. "En wat maakt het uit?" Nou, misschien wel meer dan u denkt. Maar laten we nog even niet op de zaken vooruitlopen. Onlangs kwam christen-onderzoeker Lee Brainard met een interessante theorie op de proppen: Een zonnejaar zou tót ongeveer het jaar 701 vóór Christus 360 dagen hebben geduurd, en door een groot cataclysme zou de omwenteling van de aarde om de zon nadien veranderd zijn naar 365,25 dagen. Hij is hier overigens niet alleen in. Veel seculiere wetenschappers roepen dit al jaren en ook Bijbelleraar dr. Chuck Missler heeft dit geregeld beweerd in zijn Bijbelstudies. Waar is dit idee op gebaseerd? En zegt de Bijbel daar ook iets over? En ten slotte: Wat maakt dit uit voor ons christenen vandaan de dag?

"Vervolgens vloeide het water van boven de aarde terug, gaandeweg vloeide het terug. Na verloop van honderdvijftig dagen werd het water minder." 
​(Genesis 8:3, HSV)

Genesis
Laten we beginnen bij het begin. Bij Genesis om precies te zijn. Brainard stelt dat er iets heel interessant gebeurt in Genesis 7 en 8, en dan bedoelt hij niet alleen de zondvloed. Nee, hij stelt vast dat er in Genesis 7:11 gesproken wordt over de 17e dag van de 2e maand als de start van de vloed. In Genesis 8:4 wordt echter gesproken over de ark die op de 17e dag van de 7e maand vast bleef zitten in het Araratgebergte. In het vers ervóór wordt echter duidelijk dat er slechts 150 dagen verstreken waren. Is dit gewoon afronding, of is er meer aan de hand? Wat zegt de Bijbel er nog meer over?

Kosmos
We baseren ons jaar op een volledige omwenteling van de aarde om de zon. Dat duurt momenteel iets meer dan 365 dagen. Daarom moeten we elke vier jaar een schrikkeldag invoeren. Maar stel dat er kosmische veranderingen zouden zijn, zou dat dan invloed hebben op de lengte van één zo'n omwenteling? Natuurlijk. Grote objecten in de ruimte trekken elkaar aan. Het hele feit dat we tijdingen (eb en vloed) hebben komt door de aantrekkingskracht van de maan op de aarde, en dan met name het water. Het is in kosmisch opzicht minimaal, maar toch..

"En de zon stond stil en de maan bleef staan, totdat het volk zich aan zijn vijanden had gewroken. Is dit niet geschreven in het Boek van de Oprechte? De zon stond stil in het midden van de hemel en haastte zich niet om onder te gaan, ongeveer een volle dag." (Jozua 10:13, HSV)

Rahab
​Als Jozua het beloofde land binnentrekt, komt hij bij de sterke stad Gibeon, en ondervindt daar een flinke weerstand. Hij wil echter de overwinning behalen voordat de zon ondergaat, en daarom vraagt hij God of de zon en de maan een dag stil mogen staan (vanuit zijn perspectief natuurlijk, want het is immers de aarde die beweegt). Dat heeft natuurlijk enorme kosmische implicaties. Want wat gebeurde er dan precies in ons zonnestelsel, waardoor het voor Jozua leek alsof de zon stilstond? Brainard speculeerde dat God hier wellicht een planeet genaamd "Rahab" strafte, die door sommigen ook wel als de vergane negende planeet tussen Mars en Jupiter gezien wordt. Planeten werden immers vaak naar afgoden vernoemd, en volgens Brainard was er mogelijk dan ook een dubbele laag in de volgende tekst te vinden:

​"Met zijn kracht doet Hij de zee bedaren en met zijn vaardigheid verdelgt Hij Rahab."
​(Job 26:12, NBV'21)

Phaeton
Het idee dat Rahab behalve een soort afgod ook een planeet was, is echter niet helemaal uit de lucht gegrepen. We zien dit bijvoorbeeld ook met de afgod Kewan die in Amos 5:26 genoemd wordt en in feite de Hebreeuwse naam voor Saturnus was destijds. Rond die periode (de 15e eeuw vóór Christus) werd de toen nog bestaande planeet Phaeton volgens de 17e eeuwse wetenschappers Johann Daniel Titius en Johann Elert Bode door een cataclysme vernietigd. Zij baseren hun theorie op het idee dat de afstand tussen de zon en de planeten telkens met een factor twee toeneemt, naarmate je verder van de zon afgaat. Op basis van hun berekeningen is later dan ook de planeet Uranus ontdekt.

Ceres
Ze misten echter een belangrijke planeet tussen Mars en Jupiter, maar later werd ontdekt dat de dwergplaneet Ceres zich precies daar bevond. Het is in theorie mogelijk dat dit een gestolde kern is van een veel grotere planeet waarvan de brokstukken zich door het zonnestelsel (en door de impact wellicht daarbuiten) hebben verspreid. Brainard spreekt echter over de planeet Astra, maar het is me niet duidelijk waar hij dat vandaan haalt. Wellicht is dat een andere naam voor Phaeton. Ook speculeert hij zoals gezegd dat het Rahab kan zijn. En daar heeft hij specifieke redenen voor. Zo'n grote kosmische gebeurtenis kan verregaande implicaties hebben voor andere hemellichamen: het kan de hele dynamiek veranderen, zoals we later in dit artikel ook zullen ontdekken.

"Het gebeurde, toen zij voor Israël vluchtten en de helling van Beth-Horon afgingen, dat de HEERE vanuit de hemel grote stenen op hen wierp, tot Azeka toe, zodat zij stierven." (Jozua 10:11a, HSV)

De Exodus was in tegenstelling tot wat tot nu toe werd aangenomen, veel eerder: Al in 1446 BC.

Meteorieten
Bijna gelijktijdig met het moment dat de zon "stilstond", vallen er ook grote stenen vanuit de hemel op de aarde en treffen precies het vijandelijke leger. Dat past precies in de theorie van dr. Missler, aangezien een vernietigde planeet ook welzeker meteorieten op aarde zal afwerpen. Later in hetzelfde vers wordt gesproken over hagelstenen. Ook dat past binnen zo'n groot cataclysme. Ceres bevat immers water/ijs en wellicht waren er oorspronkelijk veel grotere stukken ijs aan de buitenrand die fragmenteerden en op de aarde terechtkwamen. Volgens christen-onderzoeker Tim Mahoney was de Exodus van de Israëlieten in 1446 voor Christus, en dat is ongeveer dezelfde periode als de periode waarin de planeet Phaeton vernietigd werd. 40 jaar later was het dus nog steeds de 15e eeuw voor Christus.

Patroon
Volgens Missler was de oorspronkelijke baan van Mars ellipsvormig, evenals die van Venus. Ook Brainard bevestigt dit in zijn video. Daarenboven duurde de omwenteling van Mars rondom de zon 720 dagen, wat precies tweemaal het aantal dagen is dat de Aarde rondom de zon ging destijds. Dat maakte dat er een bepaalde regelmatigheid tussen de baan van de Aarde en Mars was, en ze elke 54 jaar heel dicht bij elkaar kwamen. Mars zag er daardoor extreem groot uit en zorgde voor gigantische tijdingen, waardoor veel mensen bang werden en de rode planeet begonnen te vereren. Dat dit niet zomaar een hersenspinsel van Missler is, blijkt wel uit het feit dat men in de oudheid al wist dat Mars twee manen had. Dit terwijl dat met het blote oog nu niet te zien is, en pas relatief recentelijk officieel ontdekt is. Missler meende die regelmatigheid ook in de Bijbel te zien:

2484BC - Zondvloed
1944BC - Toren van Babel (10x54 jaar later)
1889BC - Sodom en Gomorra (~54 jaar later)
1404BC - Jozua' s lange dag (~9x54 jaar later)
1296BC - Sisera' s nederlaag (2x54 jaar later)
1080BC - Overwinning op de Filistijnen (4x54 jaar later)
972BC - Catastrofe tijdens Davids bewind (2x54 jaar later)
864BC - Elia op de berg Karmel (2x54 jaar later)
756BC - Jona (2x54 jaar later)
701BC - Hizkia's zonnewijzer (~54 jaar later)

Sodom
Hij deed een uitgebreide studie naar dit onderwerp en ontdekte dat er wellicht een verband is tussen belangrijke geofysische gebeurtenissen en de baan van Mars. Zo is het mogelijk dat de hele cyclus bij de zondvloed startte en de aardkorst bijvoorbeeld scheurde door de grote aantrekkingskracht die Mars op onze planeet had. Ook is het mogelijk dat de baan van Mars bij Sodom en Gomorra een rol speelde, doordat Mars zwavelkristallen bevat die op de oppervlakte liggen en door de aantrekkingskracht van beide objecten wellicht ingevangen kunnen worden. Ook de magnetische invloeden van beide planeten konden zorgen voor gloeiend heet plasma dat op aarde neerregent. De afwijking van 54 jaar naar 55 jaar in het overzicht hierboven kan overigens simpelweg een misrekening zijn of een ongelukkig moment op de kalender waardoor het langer lijkt dan het daadwerkelijk was. Tussen 31 december 2026 en 1 januari 2028 zit feitelijk natuurlijk ook maar één jaar, als je het af zou ronden. 

"Vanuit de hemel streden zij, vanuit hun banen streden de sterren tegen Sisera." (Richteren 5:20, HSV)

Sisera
De overwinning van het volk Israël op de Kanaänieten gebeurt 108 jaar na de lange dag van Jozua, en mogelijk te wijten aan de enorme vloeden die ervoor zorgden dat Sisera's leger in de modderstromen vast kwam te zitten (Richteren 5:4). In vers 20 wordt immers gezegd dat de "sterren" meestreden. God is daarmee nog steeds Degene Die dit hele proces veroorzaakt, maar het is mogelijk een verklaring voor de mechanismen waarmee Hij soms werkt. Het is niet Misslers bedoeling om hiermee iets van Gods soevereiniteit en almacht te roven, en Brainard evenmin. God kan uiteraard álles en heeft niets en niemand nodig om zijn wil te doen, maar Hij kán dat natuurlijk wél doen, om Zijn onnaspeurbare redenen. Hij kon de Bijbel ook als boekjes uit de hemel laten regenen, maar koos ervoor om dit door zo'n 40 auteurs op te laten schrijven en door organische processen te laten verspreiden.

"En Jesaja, de profeet, riep de HEERE aan, en Hij deed de schaduw tien treden teruggaan van de treden die zij op de treden van Achaz' zonnewijzer naar beneden was gegaan."
​(2 Koningen 20:11, HSV)

Hizkia
Ook andere gebeurtenissen uit de lijst zijn volgens Missler mogelijk te relateren aan de nabijheid van Mars. Ik wil daar in dit artikel niet teveel op ingaan, want dat is een studie op zichzelf. Zowel Missler als Brainard besteden hier aandacht aan in hun video's. Wel wil ik nog graag stilstaan bij de laatste uit de lijst: Hizkia's zonnewijzer. Koning Hizkia werd ernstig ziek, maar kreeg toch genezing. Omdat hij om een teken vroeg, liet God de zonnewijzer van Achaz (een eerdere koning) 10 treden teruggaan. Dat zal ongetwijfeld veel kosmische implicaties hebben gehad, en dat is dan ook wat de geschiedenis leert. In vrijwel alle culturen wordt na precies deze periode de kalender veranderd, stelt Brainard. Volgens oude bronnen zou men in China de zon zelfs letterlijk achteruit hebben zien gaan en de planeten zelfs buiten hun normale banen hebben zien gaan.

"Het gebeurde in diezelfde nacht dat de engel van de HEERE ten strijde trok en in het leger van Assyrië 185.000 man neersloeg. Toen men de volgende morgen vroeg opstond, zie, het waren allemaal dode lichamen."
​(2 Koningen 19:35, HSV)

Valles Marineris
Wat er precies gebeurde? Brainard vermoedt dat Mars en Venus elkaar schampten, waardoor de hele dynamiek tussen de planeten veranderde. De cyclus van Mars werd gereduceerd van 720 naar 687 dagen en de cyclus van de Aarde juist langer: van 360 naar 365,25 dagen. De schade is nog steeds zichtbaar op Mars: er is een enorme kloof te zien op het oppervlak, de zogeheten Valles Marineris. Deze kloof is 4000 kilometer lang. Dat is 10x de Grand Canyon. Ook speculeert Brainard dat de magnetische interferentie die vrijkwam bij deze frictie er mogelijk toe heeft kunnen leiden dat de 185.000 soldaten uit het Assyrische leger opeens stierven. Iets dergelijks is eerder gebeurd bij bijvoorbeeld de Great Chicago Fire, de Peshtigo Fire en de New Madrid-aardbeving 2 eeuwen geleden. Grote groepen mensen werden toen levenloos aangetroffen zonder dat hun kleren waren verbrand, terwijl alle metalen objecten die zij droegen wél vervormd of gesmolten waren. 

Nasleep
Het duurde jaren voordat alle sterrenkundigen en andere wijzen de verandering doorhadden. In sommige culturen had men het sneller door dan in andere. Als de circulatie om de zon elk jaar echter 5 dagen naar voren opschuift, loop je na 18 jaar al één seizoen achter en ben je aan het zaaien in de winter. Uiteindelijk gingen alle culturen dus in die periode over op een nieuwe kalender, vertelt Brainard. Hij laat daarbij bron na bron zien die daarover verhaalt. De belangrijkste vraag voor ons als christenen is echter: Waarom is dit voor ons nu zo relevant? Wel, het getal 360 komt ten opzichte van de kalender in de eindtijd weer terug, als we de Bijbelboeken Daniël en Openbaring goed bestuderen.

"Maar laat de buitenste voorhof van de tempel erbuiten en meet die niet, want die is aan de heidenen gegeven. En zij zullen de heilige stad vertrappen, 42 maanden lang. En Ik zal Mijn twee getuigen macht geven, en zij zullen, in rouwkleding gekleed, 1260 dagen lang profeteren." (Openbaring 11:2-3, HSV)

Apophis
Openbaring spreekt hierboven over 1260 dagen, wat een veelvoud is van het getal 360. Nou ja, precies drieënhalf keer dan. Ook is dat precies 42 keer 30 dagen, waarmee duidelijk wordt dat een maand weer 30 dagen zal gaan duren in de toekomst (zie vers 2). En die 3,5 jaar is dan ook wat Johannes in Openbaring 12:14 feitelijk zegt als hij het heeft over een tijd (1), tijden (2) en een halve tijd (0,5). Ook Daniël noemt 1290 dagen in zijn laatste hoofdstuk, wat een extra maand van precies 30 dagen toevoegt. Daarmee wordt duidelijk dat de maan- én zoncycli weer goed harmoniseren en een jaar precies 12 maancycli van 30 dagen is. Nu is dat niet zo. Een maancyclus is momenteel ongeveer 29,5 dagen, terwijl een maand juist iets meer dan 30 dagen is. Zou er in de niet al te verre toekomst wellicht wéér een grote kosmische catastrofe kunnen gebeuren, waardoor de aarde weer teruggaat in haar oude baan? En welke gebeurtenis zou dat dan kunnen zijn? Ik moet zelf onwillekeurig denken aan Apophis-99942, een planetoïde die over 2,5 jaar (op 13 april 2029) rakelings langs de aarde zal scheren. Dichterbij dan de maan. Volgens sommige bronnen is de kans zelfs aanwezig dat hij zal inslaan voor de kust van Californië. Is dit waarover Johannes in Openbaring 8 spreekt, als hij het over Alsem heeft? Hoewel ik dat zeker mogelijk acht, zal de impact ervan vermoedelijk te klein zijn om de aarde weer in zijn oorspronkelijke baan van 360 dagen te krijgen. Toch zie ik wel andere aanknopingspunten in de Bijbel waar we wellicht veranderingen in de kosmos kunnen waarnemen:

"En de sterren van de hemel vielen op de aarde, zoals een vijgenboom zijn onrijpe vijgen afwerpt als hij door een harde wind wordt geschud. En de hemel week terug als een boekrol die wordt opgerold. En alle bergen en alle eilanden werden van hun plaats gerukt." (Openbaring 6:13, HSV)

Conclusie
Hoe het ook zij, we gaan als kerk zeker een heel intrigerende tijd in. Zullen we deze kosmische verandering nog meemaken? Of gebeurt dit pas in de grote verdrukking? We weten het simpelweg niet. Profetie is niet hetzelfde als het voorspellen van de toekomst. God heeft ons een aantal aanknopingspunten gegeven in Zijn woord die we kunnen herkennen als het zover is, en Jezus daarvoor de glorie geven. Het getuigenis van Jezus is namelijk de geest van profetie.

"En ik viel voor zijn voeten neer om hem te aanbidden, maar hij zei tegen mij: Pas op dat u dat niet doet! Ik ben een mededienstknecht van u en van uw broeders, die het getuigenis van Jezus hebben. Aanbid God. Het getuigenis van Jezus is namelijk de geest van de profetie." ​(Openbaring 19:10, HSV)

Meer lezen?

​2029: Als Apophis Inslaat
Apophis: Het einde van de wereld?​
Bijna Thuis: Contouren van de Grote Verdrukking (Deel III)