Hormuz: Versneller of Vertrager voor Babylon?

De ontwikkelingen rondom de Straat van Hormuz volgden elkaar de afgelopen weken in een razend tempo op. Iran dreigde deze nauwe doorgang naar de Perzische Golf eerst al af te sluiten, en voegde later dan ook de daad bij het woord. Diverse commerciële schepen werden aangevallen, wat de wereldeconomie lamlegde. En dat was precies wat Iran wilde. Het zorgde voor meer druk aan de onderhandelingstafel, maar de Verenigde Staten draaiden de tafels onlangs weer om door zélf een blokkade aan te kondigen. Ditmaal tegen de schepen van Iran, waardoor niet alleen Iran slachtoffer werd van dit embargo, maar zelfs haar belangrijkste afnemer, China. Dit droeg er vermoedelijk aan bij dat de straat gisteren weer werd geopend voor het commerciële zeeverkeer. Toch laat dit conflict zien hoe kwetsbaar deze nauwe doorgang is, en hoe verlammend het kan werken op de wereldeconomie. Kan dat niet anders? Zeker. En dit raakt mogelijk zelfs aan de reden waarom Babylon weer herbouwd zal worden.

"En elke stuurman, al het volk op de schepen, zeelieden en allen die op zee hun werk doen, bleven van verre staan, en zij riepen toen zij de rook van haar verbranding zagen: Welke stad was aan deze grote stad gelijk?" (Openbaring 18:17-18, HSV)

Irak
Zoals ik vorig jaar al schreef, is er momenteel een flinke verandering gaande in het Midden-Oosten. In Irak wordt op het moment hard getimmerd aan een nieuwe commerciële verbinding met het westen, maar dan over land. Nu Syrië en Irak in feite satellietstaten van de VS zijn geworden, wordt deze regio als meer stabiel gezien dan bijvoorbeeld Iran. Tijdens de Tweede Golfoorlog werd de Iraakse dictator Saddam Hoessein vervangen, en recentelijk werd ook de Syrische dictator Bashar Al-Assad verruild voor ex-terrorist Al-Sharaa, die in een Amerikaanse gevangenis flink gehersenspoeld werd tot ze elkaars taal spraken. De vingerafdrukken van de VS zaten overal op deze hele gebeurtenis, en de politieke redenen daarachter zijn eindeloos. Nu blijkt dat het Iraanse regime niet zo makkelijk te vervangen is, moeten de Verenigde Staten weer opnieuw naar de tekentafel om hun economische belangen veilig te stellen. En dat gebeurt via het zogeheten Development Road-initiatief.

Afbeelding eigendom van Anadolu Agency, gebruikt onder citaatrecht voor informatieve doeleinden.

"En zij wierpen stof op hun hoofd en riepen huilend en treurend: Wee, wee de grote stad, waarin allen die schepen op zee hadden, rijk zijn geworden door haar weelde. Want in één uur is zij verwoest." ​(Openbaring 18:19, HSV)

Olie
Het belangrijkste exportproduct van de regio is natuurlijk olie, maar ook aardgas en allerlei andere belangrijke producten worden nu nog via de Straat van Hormuz vervoerd. Het idee is dat dit binnenkort via treinen en vrachtwagens naar havens in Turkije wordt vervoerd. Dat is echter nooit genoeg om aan de vraag van het Westen te beantwoorden. Treinen en vrachtwagens kunnen veel commerciële goederen meenemen, maar olie wordt in veel grotere hoeveelheden verplaatst, en het dure en kwetsbare treintransport is daarvoor dus ongeschikt. Daarom tekende Irak ruim een week geleden een deal dat er een oliepijplijn van het zuiden naar het noorden van het land gebouwd zal gaan worden. Ook is Irak van plan om haar oude pijplijn naar de Turkse haven Ceyhan weer op te starten, die Noord-Irak verbond met de Middellandse Zee. Dit was een duidelijke reactie op de hele situatie rondom de Straat van Hormuz. Het ironische is echter dat, ondanks dat de noodzaak van deze commerciële verbinding groter is geworden, de beschikbare financiële middelen die nodig zijn om dit te financieren flink zijn opgedroogd, door de ontstane impasse. Ik vermoed echter dat investeerders snel de potentie van dit plan zullen inzien, en financieel zullen bijspringen op het moment dat de rust wat meer is wedergekeerd in de regio.

Conclusie
Uiteindelijk denk ik daarom dat het hele gebeuren rondom de Straat van Hormuz een versneller zal zijn voor de herbouw van Babylon. Deze stad stond ooit fier tussen Bagdad en Basra, en dat is precies de regio die nu een enorme opknapbeurt krijgt. Hoewel de Bijbel er niet heel duidelijk over is, lijkt er in elk geval een duidelijke economische component te zijn aan het Babylon-verhaal. Dat wordt beschreven in Openbaring 18. De meer religieuze kant van Babylon wordt juist beschreven in Openbaring 17. Er is een levendige discussie rondom de precieze identiteit van Babylon, maar ik neem daar zelf niet echt een heel duidelijke stelling in. Er zijn argumenten aan te voeren voor allerlei posities, en al deze argumenten hebben zeker waarde. Toch kunnen we ondanks de dominantie van zevenheuvelige steden als Rome, New York, Mekka, Jeruzalem en Brussel op het wereldtoneel, niet ontkennen dat de regio van Sinear (Zuid-Irak) weer opnieuw in het middelpunt van de aandacht zal komen te staan in het einde van de tijd, zij het allerminst op een goede manier. Wilt u meer weten over de hele discussie hieromtrent? Lees dan het vorige artikel en de daaronder gelinkte artikelen nog eens goed door.

" 5. En de Engel Die met mij sprak, trad naar voren en zei tegen mij: Sla toch uw ogen op en zie wat daar tevoorschijn komt. 6. Ik zei: Wat is dat? Hij zei: Dat is een efa die tevoorschijn komt. Hij zei: Dat is het oog dat over hen waakt in heel het land. 7. En zie, een loden deksel werd opgelicht, en er was een vrouw, die midden in de efa zat. 8. En Hij zei: Dit is vrouwe Goddeloosheid. Hij wierp haar terug midden in de efa en Hij wierp het loden gewicht op de opening ervan. 9. Ik sloeg mijn ogen op en zag, en zie, twee vrouwen kwamen tevoorschijn met de wind onder hun vleugels. Zij hadden vleugels als de vleugels van een ooievaar en zij tilden de efa op tussen de aarde en de hemel. 10. Toen zei ik tegen de Engel Die met mij sprak: Waar brengen zij deze efa heen? 11. Hij zei tegen mij: Naar het land Sinear om voor haar een huis te bouwen. Is het gereed, dan wordt zij daar op haar voetstuk geplaatst." (Zacharia 5:5-11, HSV)