Is de Eerste Opstanding aan het Einde van de Verdrukking?

In de discussie over de opname komen tegenstanders regelmatig met de redenatie dat de éérste opstanding pas aan het einde van de verdrukking plaatsvindt, volgens de eerste zes verzen van Openbaring 20. Dit lijkt een zeer krachtig argument tegen de doctrine van een pretribulationaire opname te zijn, waarbij in de eerste brief aan de Thessalonicenzen tevens gesproken wordt over een wederopstanding. Hoe zit dit eigenlijk? Hebben de posttribbers gelijk, en zitten de pretribbers er helemaal naast? Laten we beginnen bij de tekst zélf.

"En ik zag tronen, en zij gingen daarop zitten, en het oordeel werd hun gegeven. En ik zag de zielen van hen die onthoofd waren om het getuigenis van Jezus en om het Woord van God, en die het beest en zijn beeld niet hadden aanbeden, en die het merkteken niet ontvangen hadden op hun voorhoofd en op hun hand. En zij leefden en gingen als koningen regeren met Christus, duizend jaar lang. Maar de overigen van de doden werden niet weer levend, totdat de duizend jaar tot een einde gekomen waren. Dit is de eerste opstanding." (Openbaring 20:4-5, HSV)

Verdrukking
​Als je de tekst zo leest, lijkt het inderdaad te zeggen dat de doden hier zullen opstaan, en dat dit de eerste keer is dat dit gebeurt. Hebben de pretribbers het dan mis, en moeten we Paulus' woorden uit de eerste Thessalonicenzenbrief in het licht van dit vers lezen? Is dít het moment waar zowel de doden als de levenden verenigd worden om Jezus in de lucht te ontmoeten? Nou, nee. Merk immers op dat er in de tekst niets wordt gezegd over mensen die op dat moment nog leven doordat ze de grote verdrukking overleefd hebben, terwijl Paulus daar wél over rept in het vers hieronder:

"Daarna zullen wij, de levenden die overgebleven zijn, samen met hen opgenomen worden in de wolken, naar een ontmoeting met de Heere in de lucht. En zo zullen wij altijd bij de Heere zijn." (1 Thessalonicenzen 4:17, HSV)

Opstanding
We lezen hier dus over twee duidelijk verschillende dingen. Mensen die voor Jezus kiezen in de verdrukking, zullen immers allemaal onthoofd worden, op de 144.000 uit Openbaring 7 en 14 na. Er is aan het einde van de grote verdrukking niemand meer in leven die in Jezus gelooft, lijkt Openbaring 13:15 te zeggen. "Maar,' hoor ik u zeggen.. "Hoe kan dit dan de éérste opstanding zijn? Dat is dan toch de opname van de levenden en de doden vóór die grote verdrukking? Spreekt de Bijbel zichtzelf dan tegen?" Absoluut niet. In het boek Openbaring staan zo'n 800 verzen, met ongeveer 400 verwijzingen naar het Oude Testament (OT). Wie zijn OT kent, begrijpt het boek Openbaring daarom ook veel beter. Van het Bijbelboek Daniël wordt dan ook weleens gezegd dat het het fundament is waar Openbaring op voortbouwt. Daarom wil ik graag met u terug naar het boek Daniël, zodat we beter begrijpen waar Johannes het over heeft als hij het over deze zogeheten "eerste opstanding" heeft.

"In die tijd zal Michaël opstaan, de grote vorst, hij die uw volksgenoten bijstaat. Het zal een benauwde tijd zijn, zoals er niet geweest is sinds er een volk is geweest tot op die tijd. In die tijd zal uw volk ontkomen: ieder die gevonden wordt, opgeschreven in het boek. En velen van hen die slapen in het stof van de aarde, zullen ontwaken, sommigen tot eeuwig leven, anderen tot smaad, tot eeuwig afgrijzen."
​(Daniël 12:1-2, HSV)

Tweedeling
Jezus citeert dit vers in Mattheüs 24:21 in verband met wat Hij de grote verdrukking noemt, en het is dus zeker belangrijk om het originele citaat in deze context erbij te pakken. Dit is immers precies de periode waarover het boek Openbaring spreekt. Daniël noemt hier twee "opstandingen", als ik zo vrij mag zijn. Één opstanding tot eeuwig leven, en één opstanding tot eeuwig afgrijzen. Het gaat dus eigenlijk over een categorie en niet per se de chronologie. Daniël zet deze twee categorieën duidelijk tegenover elkaar, en Johannes lijkt dat ook op een soortgelijke manier te doen, hoewel hij iets andere woorden gebruikt. Hij spreekt daar over de eerste categorie als de eerste opstanding, en de tweede categorie als de tweede dood. "Ach, mijnheer Unravelations," zegt u misschien.. "Dat klinkt allemaal leuk, maar dat zuigt u gewoon uit uw duim." Wel, laat ik daarop zeggen dat dit sowieso niet de eerste opstanding kan zijn als we daar puur chronologisch naar kijken. Dat was immers Jezus Christus, vertelt Paulus hieronder:

"Maar nu, Christus ís opgewekt uit de doden en is de Eersteling geworden van hen die ontslapen zijn."
​(1 Korinthe 15:20, HSV)

Eersteling
​Jezus is de Eersteling, maar ook wij horen bij Hem, hoewel onze metamorfose wat langer op zich zal laten wachten. Paulus bevestigt dit in vers 23 van hetzelfde hoofdstuk. Toch heeft Paulus later in het hoofdstuk ook een spoiler, een geheimenis. Niet iedereen die in Christus is zal sterven, zegt hij in vers 51 en 52, maar wél zullen zij allen veranderd worden, als de laatste bazuin klinkt. Over bazuinen lezen we echter niets in Openbaring 20. En ook hierbij wil ik u weer de vraag stellen: Is dit de laatste bazuin van de 7 bazuinen waarover we eerder in het boek Openbaring lazen? Of is dit de laatste bazuin ooit? Twee keer nee. Er zullen sowieso nog bazuinen worden geblazen in het millennium dat volgt, als we Ezechiël 45:17 naast Numeri 10:10 leggen. Er moeten immers bazuinen worden geblazen bij elke nieuwe maan, staat in de wet van Mozes die ook in het millennium nog steeds van kracht zal zijn. En ook het bazuinenfeest, waarover we in Leviticus 23 kunnen lezen, zal gevierd moeten worden.

"Op de vorst rust de taak te zorgen voor de brandoffers, het graanoffer en het plengoffer op de feesten, op nieuwemaansdagen en op de sabbatten: op alle feestdagen van het huis van Israël. Hij moet zorgen voor het zondoffer, het graanoffer, het brandoffer en de dankoffers om verzoening te doen voor het huis van Israël." (Ez. 45:17, HSV)

Bazuinenfeest
Er is al eeuwenlang een traditie onder de Joden om tijdens dat bazuinenfeest, dat het begin van het nieuwe Hebreeuwse jaar markeert, een serie bazuinstoten te blazen. Op de Joodse website Chabad wordt deze traditie uitgelegd, en verteld dat er 100 bazuinstoten worden geblazen, waarbij de laatste bazuinstoot extra lang is. Dit voert terug op een oudere traditie, die vanuit de Talmoed kwam. Omdat het woord bazuin driemaal voorkomt in relatie tot het bazuinenfeest, begonnen de rabbi's aanvankelijk met 3x3, ofwel 9 stoten, zodat men in elk geval zeker was dat het er voldoende waren. Hoewel de eerste aanzetten van de Talmoed op zijn vroegst terug te voeren zijn tot 70AD, is het niet ondenkbaar dat deze traditie, net zoals de vele andere tradities waar Jezus bijvoorbeeld tegen ageerde, al ontwikkeld was toen Paulus deze woorden opschreef. Het is dus goed mogelijk dat God hem deze woorden met voorkennis op liet schrijven, en wellicht een hint dat de opname tijdens het bazuinenfeest zal gebeuren, hoewel we het exacte jaar natuurlijk niet kunnen weten. Dát de opname zal gebeuren, is echter een feit. Gelooft u me niet? Lees dan vooral ook de onderstaande artikelen.

Meer lezen?

Pleidooi voor de pretribulationaire opname
Openbaring 12: Een uitdaging voor pre-wraak/post-trib
Moet Elia komen vóór de opname?