Wijst Nieuw Onderzoek naar Zendbrieven op de Opname?

Onlangs verscheen een nieuw boek van theoloog dr. Ken Johnson, waarin hij stelt dat Paulus' zendbrieven aan de Thessalonicenzen weleens gebaseerd zouden kunnen zijn op nog oudere, Hebreeuwse manuscripten. Hoewel dat moeilijk hard te maken is, doet Johnson toch een dappere poging, waarbij hij de Hebreeuwse Salkinson-Ginsburgvertaling (SGV) als uitgangspunt neemt. In dit artikel zullen we zijn bevindingen delen en beoordelen.

"Want het geheimenis van de wetteloosheid is al werkzaam. Alleen is er iemand die hem nu weerhoudt, totdat hij uit het midden verdwenen is." (2 Thessalonicenzen 2:7, HSV)

Achtergrond
​Hoewel de Hebreeuwse vertaling van Salkinson en Ginsburg zeer laat kwam (1886), merkt Johnson een aantal opvallende afwijkingen op. Hij vermoedt dat Salkinson (die de vertaling voor het grootste deel heeft gemaakt - Ginsburg was slechts de voltooier) gebruik heeft gemaakt van nóg oudere bronnen, die zelfs de Griekse tekst predateren. Een voorbeeld daarvan vindt hij in het commentaar van de kerkvader Victorinus, die in zijn bespreking van het boek Openbaring opmerkt dat de "kerk uit het midden zal worden weggenomen" in de laatste tijd (Victorinus, Commentaar op de Openbaring, 15.1). Hoewel er in 2 Thessalonicenzen 2:7 meestal gesproken wordt over "hij", identificeert ook Salkinson de weerhouder nauwkeuriger; als de Weg, zegt Johnson. Dit is een vroegkerkelijke benaming voor de gemeente van Christus, die we bijvoorbeeld ook tegenkomen in Handelingen (9:2, 19:9, 23, 22:4, 24:14 en 22). Johnson meent dat zowel Victorinus als Salkinson toegang hadden tot dezelfde oude Hebreeuwse manuscripten, hoewel die argumentatie natuurlijk nog steeds erg dunnetjes is, en bewijs daarvoor simpelweg ontbreekt. Niettemin is het interessant om eens te kijken naar hoe Salkinson als Messiasbelijdende Joodse geleerde het Nieuwe Testament vertaalde. Een vertaling die zeer gewaardeerd wordt binnen de Joodse gemeenschap. Laten we eens kijken naar hoe Johnson Salkinsons Bijbelverzen vertaalde:

"En Zijn Zoon uit de hemelen, Jezus, te verwachten, Die de doden zal laten opstaan en ons zal opnemen, zodat de komst van grote toorn voorbereid kan worden.​" (1 Thess. 1:10, SGV)

Vertaling
​Johnson, die de vertaling vanuit het Hebreeuws weer naar het Engels overzette, merkt op dat Salkinson in zijn vertaling het Hebreeuwse woord koem in de hiphil-stamformatie gebruikt, waardoor de betekenis causatief en toekomstig wordt. In simpele bewoordingen, betekent het dus dat het hier niet zozeer gaat over dat Jezus Zélf uit de dood opstond (wat natuurlijk 100% waar is), maar vooral dat Hij ook de Zijnen uit de dood zal láten opstaan, stelt Johnson.

"Want dit zeggen wij u met een woord van de Heere, dat wij die levend zullen overblijven tot de ontmoeting [Hebr: Moëd] van de Heere, de ontslapenen beslist niet zullen voorgaan." (1 Thessalonicenzen 4:15, SGV)

Moëd
​De tekst hierboven leest niet heel anders dan bijvoorbeeld de Herziene Statenvertaling, maar opvallend daarbij is wel dat Salkinson hier het Hebreeuwse woord moëd gebruikt, wat zoveel betekent als een heilige afspraak of ontmoeting op een bepaald moment. Dit woord komen we ook tegen in bijvoorbeeld Leviticus 23, waar de 7 feesten van God ook met dezelfde term worden aangeduid. Dat lijkt er dus op te hinten dat de opname precies op zo'n feestdag zal gaan gebeuren, meent Johnson, in het bijzonder het bazuinenfeest. Er wordt verderop in de tekst immers ook over een bazuin gesproken. Het volgende vers dat Johnson vanuit het Hebreeuws vertaalde, leest echter compleet anders:

Op Ken Johnson's YouTubekanaal legt hij uit hoe hij precies tot zijn conclusies gekomen is.

"Hij gaf Zijn Geest aan jullie, de verdrukten, tot de tijd van ons vertrek; Jezus onze Heer zal geopenbaard worden in de hemel met Zijn machtige engelen, vol van kracht."
​(2 Thessalonicenzen 1:7, SGV)

Miltiades
Johnson denkt dat de vroege kerkvader Miltiades (Eusebius, Kerkgeschiedenis 5.17.4) zich baseert op dezelfde lezing, als hij zegt dat de "profetische gaven door zouden gaan in de kerk, tot de wederkomst" volgens de apostel, hoewel het niet meteen duidelijk is welke apostel Miltiades dan precies bedoelt. Het Hebreeuwse Ruach kan wind of Geest betekenen, maar ook rust, troost of verlichting. Voor beide vertalingen is dus iets te zeggen. Ook het volgende vers is bijzonder:

"Want het geheimenis van de wetteloosheid is al werkzaam. Alleen is er iemand die hem nu weerhoudt, totdat de Weg uit het midden verdwenen is." (2 Thessalonicenzen 2:7, SGV)

Slot
We spraken hier al eerder even over. In het Hebreeuws wordt hier het woord mesilla genoemd, wat inderdaad het naamwoord "weg" betekent. Indien correct vertaald, zou dit natuurlijk geweldig nieuws zijn voor de pretribulationisten. Heeft Johnson hiermee goud in handen? Kloppen zijn beweringen? Eerlijk gezegd weet ik het niet, hoe graag ik dat als pretribulationalist ook zou willen. De argumentatie is flinterdun, hij doet zijn eigen vertaalwerk en de bronnen die hij gebruikt zijn moeilijk te verifiëren. Het lastige met Johnsons werken is dat het niet peer reviewed is. Niet dat dat per se zaligmakend is, maar ik heb hem de laatste weken al een aantal keren op inconsistenties betrapt. Ik heb hem daarover diverse malen gemaild, maar kreeg enkel algemene antwoorden die geen recht deden aan mijn vragen. Dat betekent niet dat al zijn werk onjuist is, maar wel dat we voorzichtig moeten zijn met meteen op de kar te springen. Ik houd van Johnson als mijn broeder in Christus en geloof zeker niet dat hij kwaad in de zin heeft, maar wil wel graag een slag om de arm houden. We kunnen de opname sowieso al bewijzen vanuit veel Bijbelteksten, en hebben daar geen extra boeken of obscure manuscripten voor nodig. We hebben meer dan genoeg aan Zijn Woord (: