Yay or Nay: Christenen en Tattoos

Zo'n zestig jaar geleden was het bijna ondenkbaar om als christen met tatoeages een kerkdienst binnen te lopen. Dat deed je niet. Er is sindsdien echter veel veranderd. De hippies kwamen bijvoorbeeld, en vonden gelukkig soms ook hun weg naar redding door Jezus Christus. Maar ook anderen werden gered en waren welkom in de kerk, met tatoeages en al. Soms werden storende tatoeages verwijderd, maar andere tattoos bleven weer zitten. De meer conservatieve christen zal hier soms met verschrikking naar hebben gekeken, en zijn of haar oordeel klaar hebben gehad. Andere christenen zagen er het kwaad misschien niet van in. Wat zegt de Bijbel eigenlijk over tatoeages? Is het slecht om als christen een tatoeage te hebben, of zelfs te laten zetten? En hoe zit het dan met christenen die een kruis laten tatoeëren of een Bijbelvers? In dit artikel wil ik wat meer nuance aanbrengen in het debat.

"U mag vanwege een dode geen inkerving in uw lichaam maken en geen tatoeages bij uzelf aanbrengen. Ik ben de HEERE."
​
​(Leviticus 19:28, HSV)

Dode
Het staat er heel duidelijk, toch? Je mag geen tatoeages bij jezelf aanbrengen. Christenen met tattoos zullen dit vers vermoedelijk maar al te vaak naar hun hoofd geslingerd hebben gekregen. Merk echter ook de context op. Het gaat in dit vers over twee zaken die beide gekoppeld worden aan de nagedachtenis van een dode. In sommige oude culturen was het normaal om de doden zo toch een beetje "bij je te houden". Omdat de Bijbel drie verzen later (Lev. 19:31) ook heel duidelijk aangeeft dat we niet met de doden mogen communiceren, ligt het voor de hand om hier aan een occulte bezigheid te denken die daar mogelijk mee in verband stond. Andere Bijbelwetenschappers denken echter dat tatoeëren in die tijd een manier was om iemand aan een god toe te wijden. Onderzoek van Huehnergard en Liebowitz laat zien dat het in de Egyptische oudheid normaal was voor priesters om slaven te merken als hun bezit, of het bezit van een god. Het behoeft natuurlijk weinig uitleg waarom dit een gruwel is in Gods ogen. Maar is daar bij iemand die een tattoo zet met een lieveheersbeestje of een kruis wel sprake van? Met name het laatste voorbeeld laat toch juist zien dat iemand zich aan de Enige Echte God wil toewijden? Hoe kan dat dan verkeerd zijn?

Zonde
Veel tieners hebben ooit een tatoeage laten zetten vanuit rebellie tegen hun ouders. Alles vanuit rebellie tegen ouders is op zichzelf natuurlijk zondig. We dienen onze ouders te eren (Ex. 20:12), niet tegen hen te rebelleren (tenzij ze dingen van ons vragen die strijdig zijn met de Bijbel). Bovendien is alles wat niet uit gelooft voortkomt, tevens zonde (Rom. 14:23). Dat laat natuurlijk weinig speelruimte, maar er is wel degelijk een casus te maken voor de christen die wil laten zien dat hij bij Jezus hoort. Ook een neutrale tatoeage (zoals een dolfijntje) vanuit een vorig leven is natuurlijk niet intrinsiek slecht, en hoeft niet per se te worden verwijderd. Belangrijk bij deze discussie is echter dat we moeten beseffen dat we allemaal andere overwegingen hebben om iets wel of niet te doen. De één zet geen tatoeage omdat hij ervan overtuigd is dat het niet Gods wil is, maar de ander doet het juist weer wél omdat hij (of zij) niet kan zwijgen over zijn Verlosser. Daarom denk ik niet dat we elkaar op dit punt moeten veroordelen of ter verantwoording roepen. Beide personen doen dit vanuit hun volle overtuiging voor Jezus, en dat is helemaal in overeenstemming met wat Paulus in Romeinen 14 schrijft.

" 5. De een acht de ene dag boven de andere dag, maar de ander acht al de dagen gelijk. Laat ieder in zijn eigen geest ten volle overtuigd zijn. 6. Wie de dag in ere houdt, houdt hem in ere voor de Heere, en wie de dag niet in ere houdt, houdt hem niet in ere voor de Heere. Wie eet, eet voor de Heere, want hij dankt God. En wie niet eet, eet niet voor de Heere, en ook hij dankt God. 10. U echter, wat oordeelt u uw broeder? Of ook u, wat minacht u uw broeder? Wij zullen immers allen voor de rechterstoel van Christus gesteld worden. 12. Zo zal dan nu ieder van ons voor zichzelf rekenschap geven aan God. 13. Laten wij dan niet langer elkaar oordelen, maar oordeel liever dit: de broeder geen aanstoot of oorzaak tot struikelen te geven. 14. Ik weet en ben ervan overtuigd in de Heere Jezus dat niets in zichzelf onrein is. Alleen voor hem die van mening is dat iets onrein is, voor die is het onrein.
​(Rom. 14:5-6, 10, 12-14, HSV)

Conclusie
Het hele hoofdstuk is prachtig om te lezen, maar ik heb er even een paar verzen uitgepikt die kernachtig weergeven waar het om draait. Als christen is het belangrijk dat er éénheid is in de basale geloofszaken (het evangelie), maar er mag verscheidenheid zijn in de minder belangrijke dingen (zoals wel of geen vlees eten, het vieren van bepaalde dagen, of het hebben van bepaalde tatoeages). Wel is het belangrijk dat we álles wat we doen, doen vanuit liefde en volle overtuiging voor de Heer doen, anders is het zonde. Ik zou zelf nooit een tatoeage zetten, want ik vind ze hondslelijk, maar ik kan wel begrijpen dat andere christenen dit wél doen omdat ze op hun eigen manier willen laten zien dat ze bij Jezus horen. Het is echter niet aan mij om een oordeel over hen te vellen. God kent hun hart en weet hun overwegingen. Laten we ervoor uitkijken dat we geen farizeeër worden :) God bless!