De kast, de kerk en de ketterij

Onlangs zond de EO de documentaire 'De kast, de kerk en het koninkrijk' uit. Hierin werd op nogal eenzijdige manier een pleidooi gehouden voor inclusivisme van praktiserende homoseksualiteit binnen de kerkelijke gelederen. Het moest een antwoord zijn op de Nashville-verklaring, die eerder dit jaar voor veel opschudding zorgde. De lobby lijkt nu eindelijk in te zien dat het gros van de christenen (ja, zelfs de SGP) hen niet als persoon afwijst, maar wel de zonde. Dat kwam dan ook eigenlijk nauwelijks aan de orde. Waar men nu vooral over valt, is het feit dat homoseksuelen volgens veel christenen geen plek in het koninkrijk verdienen. Is dat zo? ​

Veel kerken in Nederland hingen demonstratief een regenboogvlag uit na de Nashville-verklaring.

Liefde en trouw
John Lapré, een "homo-christen" die in de documentaire gevolgd wordt, doet op een bepaald moment een belangrijke uitspraak, waar eigenlijk de hele documentaire op gefundeerd is. Een uitspraak die de grondbeginselen van de Bijbel hieromtrent tracht onderuit te schoffelen, en dus haar betrouwbaarheid geweld aandoet. Lapré meent dat álle Bijbelteksten die over homoseksualiteit spreken, in een context van lust staan en dat daarin geen enkele uitspraak over trouw en liefde wordt gedaan. Wat hij hiermee bedoelt te zeggen, is dat wanneer het praktiseren van homoseksuele gevoelens in een context van liefde en trouw wordt gedaan, het wel oké is. Maar dat wanneer het in een context van lust gedaan wordt, deze teksten wél van toepassing zijn. Dit is echter geen geldig argument. Want doordat dat onderscheid in de tekst helemaal niet gemaakt wordt, pleit dat juist tégen zijn argument. Het is een argument op basis van veronderstelde omissie. Het zou wél geldig zijn als die clausule die hij noemt, ook ergens woordelijk in verband te brengen is met homoseksualiteit. Nu zijn er genoeg teksten in de Bijbel te vinden die spreken over liefde en trouw binnen relaties. En er zijn ook een handvol teksten te vinden over homoseksualiteit. Maar zij liggen niet in elkaars grondgebied. Dat is juist een zwakte. Het in verband brengen van die teksten zou een manipulatie van de tekst zijn in de trend van "Judas verhing zichzelf" (Matth. 27:3-5) en "Ga heen en doet gij evenzo" (Lukas 10:37b). Zo'n inferentie is net zo valide als de statement dat een Bijbeltekst die spreekt over liefde en trouw in verband te brengen is met het homohuwelijk.

Man en vrouw
Ik kan immers een pleidooi maken tégen het praktiseren van homoseksualiteit zonder ook maar één van de "usual suspects" zoals Lev. 18:22 of Romeinen 1:27 te gebruiken. Laten we het imperatief van Genesis 1:27-28 bijvoorbeeld eens nemen waarin God vertelt dat Hij de mens als man én vrouw schiep en dat zij zich moesten vermenigvuldigen. Dat zo'n gebod niet alleen op Adam en Eva van toepassing is, blijkt wel uit het feit dat Jezus een zelfde uitspraak doet in Mattheüs 19:5. Het geldt voor ons allen. Waarom is het dan zonde als we dit gebod niet precies naleven? Simpel. Wat is de definitie van zonde? Je doel missen. Hamartia, het woord voor zonde in het Grieks, draagt deze betekenis met zich mee. En dat dekt de lading goed. Wanneer wij daarom niet trouwen met iemand van de andere sekse, maar van een gelijke sekse, gaan we voorbij aan het doel dat zowel God als Jezus noemen in Genesis 2:24 en Mattheüs 19:5. Om die reden waren de rabbi's traditiegetrouw ook vrijwel altijd getrouwd, omdat ze álle geboden héél serieus namen. Ook Paulus was vermoedelijk ooit getrouwd geweest, maar nu een weduwnaar die besloot om niet te hertrouwen en celibatair te leven. Mede om die reden werd onvruchtbaarheid als een schande gezien. Bovenstaande creëert de kaders voor het huwelijk, en daarmee is een tekst als 1 Korinthe 6:9-10 of Leviticus 20:13 volledig logisch, omdat het uitspraken doet over datgene wat buíten deze kaders ligt. Het forceren van uitspraken over liefde en trouw op iets wat buiten dit kader ligt, voegt niets wezenlijks toe. We zien dat bijvoorbeeld heel sterk in de rest van Leviticus 18, waarin ook incestueuze relaties genoemd worden. Wanneer iemand hypothetisch gezien namelijk met zijn volwassen zus zou willen trouwen, en zij daar beiden mee in zouden stemmen omdat zij verliefd zijn, is er sprake van liefde en trouw, en zelfs gelijkwaardigheid, maar niet van een Bijbels mandaat. Evenmin is dat bij een homohuwelijk het geval. Liefde, trouw en gelijkwaardigheid zijn niet voldoende. De randkaders die God in de Bijbel aandraagt, zijn veel beperkter. Ze beperken zich tot man en vrouw, niet man en man of vrouw en vrouw. God is er extreem duidelijk over, en daar mogen wij niet aan tornen, zoals John Lapré dat meent te mogen doen.

Binnengaan of beërven
Dat brengt me bij het volgende. Het binnengaan van het koninkrijk is slechts afhankelijk van één ding. Geloof. Geen werken. Goed of slecht, werken zijn geen vereiste voor redding en zaligheid, zo vertelt ons o.a. Efeze 2:8-9. En u kunt uw redding ook niet verliezen, lezen we in o.a. 1 Kor. 3:10-15. Maar hoe verklaren we dan 1 Korinthiërs 6:9-10, waar staat dat mannen die met mannen slapen (SV), het koninkrijk niet zullen beërven? Merk op dat er een heel belangrijk verschil is tussen binnengaan en beërven. U kunt op visite komen bij de buurman, maar dat betekent nog niet dat u hun keuken zomaar kunt gaan verbouwen. Toegang en eigendom zijn twee verschillende zaken. Wanneer wij gered zijn, hebben wij toegang tot het eeuwige leven. Punt. Onze werken doen daar niets aan af en voegen daar niets aan toe. Maar als we het hebben over heiliging of gehoorzaamheid, dan staat dit in verband met loon. Met een erfenis. Gewin. Eigendom. En als wij willens en wetens blijven zondigen nadat wij gered zijn, zullen wij al dat loon verspelen. 1 Kor. 3:10-15 maakt dat héél duidelijk. Begrijp me goed, hiermee wil ik homoseksualiteit dus niet gedogen! Juist niet! Maar we moeten ons niet alleen blindstaren op homoseksualiteit alsof dat een doodzonde zou zijn, terwijl andere zonden minder erg zouden zijn. 1 Kor. 6:9-10 noemt homoseksualiteit in hetzelfde rijtje als ontucht (pornos in het Grieks), dieven, dronkaards, gierigaards en roddelaars. Laat dat eens op u inwerken! We kunnen met z'n allen wel met de vinger gaan wijzen naar homo's die gestopt zijn met strijden en zich over hebben gegeven aan hun verlangens, maar kijkt u ook naar uzelf? Wanneer hebt u voor het laatst geroddeld? Wanneer was u voor het laatst materialistisch? Dronken? Heeft u voor het laatst porno gekeken? Illegaal muziek gedownload? Nemen we onze eigen zonden ook net zo serieus als dat we die van anderen nemen? Begrijp me ook hier weer goed. Zonde is zonde en moet gewoon stoppen! Het maakt nogal een verschil of dat we 1. blijven strijden en soms vallen, of dat we 2. het gewoon helemaal maar opgeven en ons erbij neerleggen. Dit geldt niet alleen voor sommige homoseksuelen die aan het woord kwamen in de documentaire van de EO, maar evengoed voor sommige mannen die maar blijven kijken naar porno omdat ze het idee hebben dat ze die gevoelens niet de baas kunnen, ook al vertelt Romeinen 8:2 ons dat dit wél kan. Voor mensen die voor zichzelf goedpraten dat illegaal downloaden wel oké is omdat het volgens de Nederlandse wet wél mag. Volgens de Nederlandse wet mag abortus ook, maar Gods wet zegt daar iets héél anders over! Welke wet volgen wij?

Slot
Hoe u het ook wendt of keert, het blijft een ketterij om het homohuwelijk in de kerk te accepteren. Het ligt allemaal erg gevoelig en dat maakt ook dat het een discussie is met vooral emotionele argumenten en niet met rationele / juridische argumenten. Want technisch gezien geeft de Bijbel de kaders heel duidelijk weer. We kunnen er niet omheen. Linksom of rechtsom, het blijft een gruwel. Dat zijn niet mijn woorden, maar die van de Allerhoogste. Een ander argument dat in de documentaire werd genoemd is dat God ons zo heeft gemaakt, dus dan is het goed. Dus doordat wij iets voelen, is het goed? Dat is wel héél makkelijk geredeneerd. Paulus maakt in o.a. Romeinen 7:14-26 heel duidelijk dat wij te strijden hebben tegen het 'vlees', ofwel de oude natuur in onszelf. We hebben verlangens, gevoelens die onze oude natuur ons ingeeft. Zo heeft God ons niet geschapen, want Hij heeft ons immers zéér goed geschapen (Gen. 1:31). Maar ná die scheppingsweek ging er op zeker moment iets goed mis. Het was níet meer zéér goed. Het werd zéér kwaad (Gen. 3, Gen. 8:21, Jes. 64:6, Jer. 17:9). God wil ons herstellen. Ons leren leven naar die nieuwe natuur! We hebben momenteel te maken met twee naturen, indien wij wedergeboren zijn. De oude (Rom. 7) en de nieuwe (Rom. 8). We moeten dus niet meer wandelen naar dat vlees, maar naar de Geest! En ja, dat is moeilijk. Het lijkt soms wel onmogelijk. Soms vallen wij. Maar we mogen weten dat, indien wij onze zonden belijden, God ons die zal vergeven (1 Joh. 1:9). Maar laten we er geen gewoonte van maken! We moeten ons er niet bij neerleggen. Of dit nu om homoseksualiteit gaat of over roddelzucht. Elke dag is een strijd. Zo is het nu eenmaal. Jezus heeft ons geen gemakkelijke reis beloofd (zoals veel kerken ons graag willen laten geloven), maar wel een behouden thuiskomst (Joh. 16:33). We hebben te maken met verdrukkingen in onszelf, in de wereld en zelfs van hogere, kwade machten. Op drie fronten worden wij dagelijks aangevallen. We moeten die vijanden niet negeren, maar te lijf gaan met de wapenrusting uit Efeze 6:10-18 en door te wandelen naar de Geest (Rom. 8:1-17). Wees niet zo dom om door te blijven gaan met zondigen nádat u gered bent. U kunt hiermee ál uw loon verliezen en praktisch een dakloze worden in de hemel. Voor eeuwig. En dat duurt héél lang! Pak de zonde bij de wortel aan. Begin er vandaag nog mee. God bless! :-)