Ik heb het altijd vreemd gevonden hoe Aäron, na alle wonderen van God gezien te hebben, op het idee kwam om een gouden kalf te maken en het voor te stellen als de redder van de Israëlieten, terwijl zijn broer Mozes op de berg precies de instructies kreeg om 1. geen andere goden te aanbidden, 2. geen gesneden beeld te maken en daarvoor neer te buigen en 3. de Naam van God niet ijdel te gebruiken. Aäron en het volk overtraden maar liefst 3 van de 10 geboden met het aanbidden van dit kalf. Ik zie echter momenteel een ontwikkeling gaande die in bepaalde opzichten parallel loopt aan deze gebeurtenis. De ontwikkeling van AI is voor de postmoderne mens wat het gouden kalf destijds voor de Israëlieten was. Laat me dit uitleggen.

"Toen rukte heel het volk de gouden ringen die ze in hun oren hadden, af en zij brachten ze bij Aäron. Hij nam ze van hen aan, hij bewerkte ze met een graveerstift en maakte er een gegoten kalf van. Toen zeiden zij: Dit zijn uw goden, Israël, die u uit het land Egypte geleid hebben." (Exodus 32:3-4, HSV)

"Daarom, wie denkt te staan, laat hij oppassen dat hij niet valt." (1 Korinthe 10:12, HSV)

Katholieke kerken hangen er vol mee, en ook het internet is bezaaid met vele duizenden, misschien wel miljoenen plaatjes van "Jezus". En met de komst van AI neemt dit aantal zelfs exponentieel toe. Maar is dat eigenlijk wel oké? Ik heb me dat weleens afgevraagd, aangezien ik voor dit blog ook vaak plaatjes laat genereren door AI om zo auteursrechtenclaims te omzeilen. Ja, ik denk dat dat tot op zekere hoogte zeker gerechtvaardigd is, hoewel er ook absoluut gevaren zijn. In dit artikel wil ik uitleggen waar we de grens moeten leggen als christen en waarom de katholieke kerk daar over het algemeen meer moeite mee lijkt te hebben dan de protestantse kerk.

"U zult voor uzelf geen beeld maken, geen enkele afbeelding van wat boven in de hemel, of beneden op de aarde of in het water onder de aarde is." (Exodus 20:4, HSV)

In de Hebreeënbrief vinden we een aantal pittige teksten, die ons als christen de stuipen op het lijf kunnen jagen. De meeste daarvan hebben we in deze serie al uitgebreid besproken, maar vandaag wil ik met u graag stilstaan bij Hebreeën 10. Het idee zou namelijk kunnen ontstaan dat de christen die na zijn of haar bekering bewust doorgaat met zondigen, tóch voor eeuwig verloren gaat. Ik geloof echter niet dat de schrijver van Hebreeën dat bedoelt, hoewel ik daarmee tegelijk ook niets van de kracht van zijn woorden af wil doen. De waarschuwing staat er immers niet voor niks. Wat kan hij hiermee dan wél bedoeld hebben?

"Want als wij willens en wetens zondigen, nadat wij de kennis van de waarheid ontvangen hebben, blijft er geen slachtoffer voor de zonden meer over, maar slechts een verschrikkelijke verwachting van oordeel en verzengend vuur, dat de tegenstanders zal verslinden." (Hebreeën 10:26-27, HSV)

Twee weken geleden maakten we een start met een tweeluik over Mattheüs 24. In dit laatste deel zullen we kijken naar argumenten waarom we dé opname niet in dit hoofdstuk kunnen vinden. Dat klinkt misschien gek uit de mond van een pretribber, maar toch is het onontkoombaar. Indien u het eerste deel gemist hebt, kunt u die hier teruglezen. We pakken de draad weer op waar we gebleven waren.

"Dan zullen er twee op de akker zijn; de één zal aangenomen en de ander zal achtergelaten worden." (Mattheüs 24:40, HSV)

In de afgelopen jaren heeft Unravelations al diverse artikelen gewijd aan Mattheüs 24, één van de sleutelhoofdstukken als het gaat om het krijgen van een correcte eschatologie. Er zijn christenen die geloven dat zij worden weggenomen vóór een periode van grote verdrukking. Zij worden voor het gemak ook vaak pretribbers genoemd (tribulation is het Engelse woord voor verdrukking). Daarnaast zijn er ook veel christenen die geloven dat zij dwars door de grote verdrukking moeten. Zij worden vaak posttribbers genoemd. En dan zijn er nog wat varianten, waar ik in dit artikel niet teveel op in wil zoomen. Veel christenen bijten echter hun tanden stuk op dit hoofdstuk, zowel posttribbers als pretribbers. Hoe dat kan? Dat zullen we in dit artikel gaan ontdekken.

Moet de christen dwars door dé grote verdrukking?

"Want dan zal er een grote verdrukking zijn, zoals er niet geweest is vanaf het begin van de wereld, tot nu toe, en zoals er ook nooit meer zijn zal." (Mattheüs 24:21, HSV)

In de vele discussies rondom de doctrine van de opname van de gemeente, is weleens gezegd dat er voor deze opname eigenlijk geen vereisten zijn. Het kan elk moment gebeuren, is het credo van veel dispensationalisten. Toch is men het daar niet helemaal over eens. Bijbelleraar Lee Brainard meent dat er wel degelijk een casus te maken is voor de situatie in en rondom Israël als indicator.

"En wij hebben het profetische woord, dat vast en zeker is, en u doet er goed aan daarop acht te slaan als op een lamp die schijnt in een duistere plaats, totdat de dag aanbreekt en de morgenster opgaat in uw hart." (2 Petrus 1:19, HSV)

Jarenlang heb ik me afgevraagd waarom het teken van het beest uit Openbaring 13 nu eigenlijk precies zo erg is. Ik bedoel, stel dat het een zuiver technische chip in je rechterhand is waarmee je kunt betalen. Wat is daar intrinsiek slecht aan? Op zichzelf niets. In feite zit die chip nu al iets verder van onze rechterhand verwijderd, verstopt in onze pinpas die we elke keer weer netjes langs het apparaat halen. Het wordt me echter langzaam duidelijker dat het gevaar niet alleen zozeer in de rechterhand zit, maar vooral in het voorhoofd. In dit artikel wil ik u laten zien waarom ik denk dat dit voor God het absolute punt van no-return markeert.

"En het maakt dat men aan allen, kleinen en groten, rijken en armen, vrijen en slaven een merkteken geeft op hun rechterhand of op hun voorhoofd, en het maakt dat niemand kan kopen of verkopen, behalve hij die dat merkteken heeft, of de naam van het beest of het getal van zijn naam." (Openbaring 13:16-17, HSV)

Wie denkt dat de antichrist plotseling aan de macht zal komen, kan er weleens flink naast zitten. Zoals Paulus in de tweede brief aan de Thessalonicenzen al aangeeft, is het mysterie van de wetteloosheid al werkzaam, en zal de wetteloze (de antichrist) worden geopenbaard op het moment dat de Weerhouder is weggenomen. Achter de coulissen wordt door kwade machten uit de hemelse sferen dus druk gewerkt aan datgene dat voor ons nu nog steeds een mysterie is. Maar voor God niet. Hoewel we nu nog niet kunnen weten wie de antichrist is, omdat die dán pas geopenbaard zal worden, denk ik persoonlijk wel dat we er ernstig rekening mee moeten houden dat ook de antichrist een soort wegbereider nodig heeft. Satan is immers de ultieme na-aper. Hij kan niets origineels bedenken vanuit zichzelf. Net zoals Christus een wegbereider vond in Johannes de Doper, zal de antichristus de baan recht (of beter gezegd: krom) laten maken door zijn "roepende in de woestijn".

"Een stem van iemand die roept in de woestijn: Bereid de weg van de HEERE, maak recht in de wildernis een gebaande weg voor onze God. Alle dalen zullen verhoogd worden, alle bergen en heuvels zullen verlaagd worden; wat krom is, zal recht worden; wat rotsachtig is, zal tot een vlakte worden."
​(Jesaja 40:3-4, HSV)

Wat zich momenteel in Iran voltrekt, is meer dan verschrikkelijk. Duizenden, zo niet tienduizenden mensen worden dagelijks vermoord door het Ayatollah-regime, omdat ze het oneens zijn met het streng-islamitische bewind. Dit land, dat 50 jaar geleden nog Perzië heette, wordt ook in de Bijbel genoemd en speelt volgens Ezechiël 38 een belangrijke rol in de eindtijd. Wat betekent een eventuele val van het Ayatollah-bewind voor de duiding van deze profetieën? Komt er dan een pro-Westerse regering en zijn we dan misschien minder dichtbij de grote verdrukking dan we denken?

"Ik zal u omkeren, Ik zal haken in uw kaken slaan en Ik zal u doen uittrekken: u, met heel uw leger, paarden en ruiters, allen uitmuntend gekleed, een grote strijdmacht met grote en kleine schilden, die allen het zwaard hanteren. Bij hen zijn Perzen, Cusjieten en Puteeërs, allen met schild en helm." (Ezechiël 38:4-5, HSV)

In het vorige deel van deze serie besprak ik de teloorgang van ons huidige financiële systeem, dat plaats zal moeten gaan maken voor een verstikkend nieuw digitaal financieel systeem. In dit artikel wil ik inzoomen op een andere ontwikkeling die langzaam maar zeker doorgang vindt, en onafwendbaar lijkt: De opkomst van artificiële intelligentie (AI) zoals ChatGPT en de verstrekkende neveneffecten daarvan. Ik denk dat de meeste mensen nog niet half beseffen hoever de gevolgen daarvan reiken. Ook op Bijbels vlak is dat allesbehalve irrelevant.

AI-aangestuurde robots die er zijn om mensen te helpen?

"En het zegt tegen hen die op de aarde wonen, dat zij een beeld moeten maken voor het beest dat de wond van het zwaard had en weer levend werd. En hem werd macht gegeven om een geest te geven aan het beeld van het beest, opdat het beeld van het beest zelfs zou spreken, en zou maken dat allen die het beeld van het beest niet zouden aanbidden, gedood zouden worden." (Op. 13:14b-15, HSV

Wanneer ik vroeger de Bijbel las en nadacht over de toekomst, had ik vaak het idee dat er een soort plotselinge overgang zou zijn naar de eindtijd, waarin een antichristelijk figuur opeens de baas zou worden en iedereen als bij verrassing zou overheersen door zijn (bovennatuurlijke) macht. Hoe meer ik de wereld om me heen bestudeer, hoe meer ik denk dat dit proces juist níet plotseling zal gaan. Begrijp me goed, we zitten wel degelijk in een stroomversnelling, maar het zal langzaam genoeg moeten gaan om niet op te vallen voor de grote massa. In deze artikelserie wil ik een aantal grote en onvermijdbare ontwikkelingen analyseren die ik al langer zie, en waarvan ik denk dat ze relevant zijn voor de niet al te verre toekomst.

"En toen het Lam het derde zegel geopend had, hoorde ik het derde dier zeggen: Kom en zie! En ik zag, en zie, een zwart paard, en hij die erop zat, had een weegschaal in zijn hand. En ik hoorde te midden van de vier dieren een stem zeggen: Een maat tarwe voor een penning en drie maten gerst voor een penning. En breng de olie en de wijn geen schade toe." (Openbaring 6:5-6, HSV)

In theologische kringen wordt nogal eens met ingewikkelde termen gestrooid. Termen als molinisme of provisionisme zullen de meesten van u vermoedelijk niets zeggen, maar tóch is het belangrijk dat we scherp krijgen welke ideeën hierachter schuilgaan. Met deze ideeën wordt namelijk geprobeerd om de Bijbelse leer over Gods uitverkiezing en het idee van een vrije wil te verzoenen. Laten we proberen om dit eens in simpele bewoordingen helder te krijgen, en ten slotte te zien wat Gods woord hier nu eigenlijk zélf over zegt.

Is onze vrije wil eigenlijk een illusie?

"Omdat Hij ons vóór de grondlegging van de wereld in Hem uitverkoren heeft, opdat wij heilig en smetteloos voor Hem zouden zijn in de liefde." (Efeze 1:4, HSV)