Jezus + Niks = Alles !

De kerk kraakt op zijn voegen. Ze staat aan alle kanten onder druk. Toen de kerk en staat samengevoegd werden in de 4e eeuw, volgden al snel de 'donkere eeuwen' en was er een reformatie nodig om de onvervalste fundamenten van het evangelie weer terug te vinden. Nu, ruim 500 jaar later, is van die reformatie steeds minder te merken.

Reden
In dit artikel wil ik de nadruk eens leggen op waar het allemaal wél om draait. Ik probeer vaak in elk artikel wel ergens het evangelie naar voren te laten komen. Het artikel van vorige week werd niet door iedereen even positief ontvangen en dat is ergens ook wel logisch. Wie kaatst, kan de bal terug verwachten. De indruk na twee polemieken kan zijn dat Unravelations zich bedient van een 'fruit inspectors' ministry. Iemand die continu fouten van anderen zoekt om zichzelf mee te verhogen. Dat is absoluut niet de bedoeling van dit blog! Deze website is een blog waarop diverse onderwerpen die gerelateerd zijn aan de eindtijd, de revue passeren. En daar maakt deze trend een deel van uit (2 Tim. 3:1-9, 4:3-4). Het gaat er mij niet primair om iedereen maar af te katten door sleaze and dirt op te duikelen in de verste uithoeken van het wereldwijde web. Geloof mij, dan had ik wel veel vaker van dit soort artikelen geschreven. Ik kan denk ik van elke spreker of ministry wel iets vinden waar ik het niet mee eens ben, maar dan zou ik tegelijk ook naar mezelf moeten kijken. Want enkele weken geleden schreef ik nog over het voortschrijdend inzicht hier op Unravelations en hoe ik sommige artikelen aan moest passen (waarvan een deel zelfs nog niet eens gereed is). Dit zijn echter nuances, die niet van grote invloed zijn op het evangelie voor nu. We zijn allemaal mensen en maken onze fouten. Ook verchillen over kleine dingen mogen bestaan, vertelt Paulus in Rom. 14. Maar waar het vorige week om draaide, was iets van een heel andere orde. We hebben het hier niet over een misvattinkje hier of een uitspattinkje daar. Nee, het gaat hier over een compleet verkeerd evangelie (Gal. 1:6-9), een andere Jezus en zeer veel occulte extremen. En daar mag, ja moet iets van gezegd worden. Hoe liefdevol is het om iemand een ravijn in te laten lopen en niets te zeggen? Om die reden is er de noodzaak om nog eens te herhalen wat wij als christenen dienen te geloven, sinds het nieuwe testament, de vroege kerkvaders en de reformatie. Het is niet zo dat Unravelations iets heel nieuws introduceert. Het evangelie dat ons eeuwige zekerheid biedt, was er altijd al.

De vijf Sola's
Na de reformatie ontstond de behoefte aan een credo om kort en krachtig uit te drukken waar de reformatoren voor stonden. Waar men bereid voor was te sterven als het moest. En waarvan de geschiedenis ons leerde dat dat inderdaad gebeurd is. In de Dordtse Leerregels die we enige tijd geleden bespraken werd hiertoe een poging gedaan, maar de 5 punten die daaruit voortkwamen mankeerde nogal wat aan. Waar de reformatie in feite over ging, werd daarom beter samengevat in 5 zogenaamde sola's, die níet verward moeten worden met de 5 punten van het calvinisme. Men wilde weer terug naar de kern van het evangelie. 

Sola fide
Het evangelie voor ons christenen wordt helder uitgedrukt in 1 Korinthe 15:1-4, maar gek genoeg weten steeds minder christenen dit. Laat staan wat dat dan precies inhoudt. Dat Jezus als verzoening voor onze zonden is gestorven, begraven en opgestaan. Oké. Moeten we dat dan geloven als historisch feit? Nee, dat is niet genoeg. U kunt geloven dat ik een vliegende auto heb gebouwd, als historisch feit. Maar het is een tweede stap om erin te gaan zitten. Dán komt het aan op vertrouwen. Sola fide drukt daarom het eerste aspect aan van de reformatie. Deze Latijnse term geeft aan dat we alléén (sola) moeten vertrouwen (fide). Dit komt niet zomaar uit de lucht vallen. Nee, dit is iets wat de reformatoren hadden herontdekt in o.a. Efeze 2:8-9. Waar de Rooms-Katholieken het evangelie hadden verbouwd tot een geloof waar allerlei werken bij hoorden om zalig te kunnen worden, zag o.a. Maarten Luther in dat die werken helemaal niet noodzakelijk waren voor onze zaligmaking. Sterker nog, de Bijbel veroordeelt zo'n houding heel stellig, zoals we natuurlijk in Efeze 2:8-9 al zagen maar bijvoorbeeld ook in Rom. 11:6.

Sola gratia
Als onze redding (onze zaligheid) een geschenk is, dan zou het gek zijn als we hiervoor moesten werken. Het is genade (gratia). Het is onverdiend. Dus het is gek als we dat dan nog zouden proberen, toch? "Ja, maar.." zegt u misschien. "Dat kán toch zomaar niet? Kunnen we er dan zomaar op los gaan leven terwijl we daarin geloven?" Het bizarre is dat dat inderdaad mogelijk is, maar weet wel dat de sancties die hierop staan niet misselijk zijn. Ja, u bent behouden. Voor ééns en altijd (Rom. 8:38-39, Joh. 10:28-29, Ef. 4:30, 1 Kor. 3:10-15, etc.) Maar denk niet dat er geen gevolgen zullen zijn. David werd vergeven na zijn zonde met Batseba, maar zag zijn eerste zoon met Batseba sterven en zijn andere zoon Absolom tegen hem opstaan, waarna ook hij stierf. God zal ons kastijden als wij ongehoorzaam zijn, vertelt Hebreeën 12:6. Juist omdát Hij van ons houdt, omdát wij Zijn kinderen zijn. Johannes vertelt in 1 Joh. 5:16 dat er een zonde is die zelfs tot de dood kan leiden. Hij heeft het hier niet over de eeuwige dood, want de brief is gericht aan zijn broeders en wij zijn verzegeld met de Heilige Geest tot de dag van onze verlossing, zélfs als wij Hem teleurstellen (Ef. 4:30). Nee, het gaat hier gewoon over.. de dood. Zoals Ananias en Safira in Handelingen 5. Heel heftig natuurlijk! En dan heb ik het nog niet eens over de eeuwige sancties, zoals het missen van loon (1 Kor. 3:10-15). De genade die ons is bewezen is immers gratis, maar zéker niet goedkoop!

Solus Christus
Er is namelijk zoiets als een vleselijke christen. Een christen die voornamelijk bezig is met zijn eigen vleselijke lusten. Eten, drinken, seks, gamen, tv kijken, materialisme, vertier, sensatie, etc. Sommigen geloven niet dat dit kan, dat dit een tegenstelling in zichzelf is. En dat is het enerzijds natuurlijk ook! Hoe kun je na een ontmoeting met het evangelie van Jezus te hebben gehad, nog door blijven leven alsof er niks gebeurd is? Toch vertelt 1 Kor. 3:1-3 heel duidelijk dat dit tóch op de een of andere manier mogelijk is. En Paulus windt zich daar dan ook 16 hoofdstukken lang over op. Hoe kan het leven nog over ikke, ikke, ikke blijven gaan? We hebben nu toch een nieuwe Heer? We hoeven die zonde niet meer te dienen. We zijn daar toch geen slaven meer van? In Romeinen 7 en 8 vertelt Paulus heel duidelijk dat wij naar de Geest moeten wandelen en niet naar het vlees. Het credo Solus Christus drukt echter vooral uit dat er géén andere weg is dan Christus. Geen engelen of Maria als mediatrix. Of wie of wat dan ook (Joh. 14:6, 1 Tim. 2:5).

Sola Scriptura
Er werden nogal eens dogma's of gebruiken van buiten de Bijbelse canon toegevoegd aan de doctrines in de Rooms-Katholieke Kerk. De status van de Bijbelse canon moest echter de hoogste autoriteit hebben. Wat men vooral met Sola Scriptura bedoelde, is dat het geschreven woord voor iedereen beschikbaar (en interpreteerbaar) moest worden. Niet alleen voor de priesters of de geleerden. Natuurlijk is het tegenwoordig ook zo dat er regelmatig zogenaamde apocriefen worden gelezen of andere werken toegevoegd worden aan de canon (zoals bijvoorbeeld het boek van Mormon). Ook voor dit soort gevallen is dit credo toepasselijk. Daarnaast zien we ook dat mensen soms bovennatuurlijke ervaringen hebben van 'engelen' die hen bepaalde nieuwe inzichten zouden geven. Maar als die inzichten niet stroken met de Schrift, dan hebben we een probleem. Wélke woorden leggen dan het meeste gewicht in de schaal? Ook om die reden is sola scriptura een goed uitgangspunt (Joh. 5:39, 2 Tim. 3:16, Openb. 22:18-19)

Soli Deo Gloria
En uiteindelijk leidt dit alles natuurlijk tot één doel. Niet onze eigen ego, maar tot eer van Hem dankzij Wie wij zijn en leven. Aan Wie wij werkelijk álle goede dingen te danken hebben. Soli (alléén) aan God (Deo) de eer (gloria). De God van Israël. YHWH. Die ook onze God is. En ook hier hebben we weer een goed ijkpunt voor allerlei kerken en ministries. Wie krijgt de eer? Is het de ervaring van de mens die centraal staat? Een coole ervaring van 'vallen in de geest', even lekker shaken en daarna 'heilig lachen' of 'dronken in de geest' over het podium kruipen en een dier nadoen? Trots door het doen van veel goede werken? Op zendingsreis zus, een sponsorloop zo, of noem maar op. Is dat écht zo efficiënt om daar helemaal heen te vliegen en daar zélf aan mee te doen om dat met veel tamtam aan te kondigen aan iedereen in onze omgeving? Of laten wij onze linkerhand niet weten wat de rechter doet (Matth. 6:2-4), en laten we die school of dat ziekenhuisje gewoon door lokale ministries met behulp van lokale projectontwikkelaars bouwen zónder dat onze naam eraan vastgeplakt zit, maar zodat er wél veel meer geld overblijft om nóg effectiever te kunnen helpen? Dit zijn even een aantal voorbeelden om over na te denken. Want nogmaals, ik denk niet dat iemand de gave heeft om in het hart van een ander te kijken. Die 'gave' wordt niet genoemd in het rijtje van 1 Kor. 12. U heeft die gave niet en ik net zomin. God kent onze harten. En ook u kunt uzelf onderzoeken (2 Kor. 13:5). Zie ook Matth. 22:36-40.

Trots
Enfin, ik heb denk ik weer tegen alle heilige huisjes aangeschopt en ik denk dan ook dat deze 5 sola's iedereen tot nadenken zouden moeten stemmen. Inclusief mezelf. Er is bijvoorbeeld een reden dat ik anoniem schrijft. Ik ben namelijk niet ongevoelig voor kritiek. Niet voor negatieve, maar tegelijk ook niet voor positieve. Het kan iemand erg omlaagtrekken bij negatieve reacties, maar tegelijk ook enorm omhoogtrekken als we alleen maar lovende reacties krijgen. En het vlees kan ons de indruk geven dat we 'dat maar eventjes mooi hebben gedaan'. Daarom wil ik niet dat mijn naam verbonden is aan dit blog. Jan of Kees Huppeldepup ministries. Dat soort dingen. Het gaat niet om mij. Als ik onzin praat, dan is dat mijn vlees. Maar als ik de waarheid vertel, dan is het de Geest Die de eer moet krijgen. Niet andersom. We hebben allemaal onze zwakheden. En we zullen door leiding van de Geest een manier moeten vinden om daarmee om te gaan. "Als uw oog u verleidt tot zonde.."

Kern
Terug naar de kern. Het draait dus telkens om één ding. Als het gaat over in Wie wij ons vertrouwen stellen, is het antwoord Jezus alléén. Solus Christus. Wanneer het gaat over hoe wij zaligheid zullen ontvangen, is het antwoord door geloof alléén. Sola Fide. Wanneer het gaat over waarin wij vertrouwen, dan is het de genade van Christus alléén. Sola Gratia. Als het gaat over waarmee wij de waarheid tot zaligmaking kunnen ontdekken, dan is dat door de Schrift alléén. Sola Scriptura. En ten slotte, wanneer het gaat over waartoe het evangelie ons zou moeten nopen, dan is het antwoord tot eer van God alléén. Soli Deo Gloria. In de documentaire American Gospel, die u hier met Nederlandse ondertiteling hier kunt zien, ziet u dat de meeste kerken tegenwoordig bij élk van deze 5 sola's een toevoeging doet. En dat zou voor u een rode vlag moeten zijn. Veel kerken willen ergens wel geloven in genade alléén, maar voegen dan tóch ergens aan de achterkant nog wat subtiele 'kleine letters' toe. Ik noem een Hebrew Roots-mantra van Yeshua = Thora als voorbeeld. Of een evangelie waar tekenen, genezingen en wonderen deel van uitmaken, zoals we al zagen in de afgelopen twee polemieken. Maar ook het calvinisme heeft heel subtiel werken aan de achterkant van het evangelie geplakt met het idee van 'volharding van de gelovigen'. Het idee onder vijfpuntscalvinisten is dat we moeten laten blijken uit onze werken dat wij gered zijn. Want wie niet volhardt, zal volgens hen nooit echt behouden geweest zijn. Er is bij veel calvinisten daarom een soort onzekerheid, want hoe weten we dan of we wel genoeg volharden? Wat is ons meetpunt? Het ironische is dat de makers van de documentaire American Gospel zélf voor een groot deel calvinisten zijn, en hoewel dat gelukkig niet naar voren komt in de docu, zou ik het u afraden om bij bijvoorbeeld John MacArthur, Matt Chandler of John Piper een cursus soteriologie te volgen. Ook de aan populariteit winnende catchphrase "Lordship Salvation" drukt een zelfde soort idee uit. Dat we Jezus niet alleen onze Verlosser, maar ook onze Heer moeten maken. De implicatie hier is dat u dus ook in dit 'evangelie' weer aan het werk moeten om met terugwerkende kracht uw zaligheid te bewijzen. Dit terwijl Johannes in 1 Joh. 5:12-13 heel duidelijk maakt dat wij wél kunnen weten dat we behouden zijn. Daarom verwijs ik u liever door naar de systematische theologie van dr. Andy Woods.

Slot
We dienen het evangelie daarom met alles wat in ons is te verdedigen tegen de vele aanvallen die de boze erop probeert af te vuren. Het is namelijk niet zo dat wij Jezus plus nog iets moeten geloven om iets te verdienen. Het is echter wél zo dat Jezus plus niks ons álles zal brengen! Zie Rom. 8:32. Dit hele hoofdstuk bouwt op naar een fantastische climax waaruit de conclusie volgt dat niets of niemand ons van de liefde van Christus kan scheiden. Paulus noemt in de laatste verzen heel veel voorbeelden, maar we zien hem eigenlijk naar woorden zoeken om uit te drukken hóe zeker onze redding is. 100 % zeker! Wanneer we vertrouwen in de genade van Jezus' offer voor verzoening van onze zonden, doordat Hij voor ons is gestorven, begraven en opgestaan, hébben wij eeuwig leven. Niet krijgen. Nee, hébben, vertelt Jezus ons in het bekende Joh. 3:16. Ook het woordje 'eeuwig' hier is veelzeggend. Er staat niet dat wij tijdelijk een mooi leven hebben. Of dat wij gered zijn totdat wij onze redding weer verliezen. Dat staat er allemaal niet. Nee, duidelijker kan het niet. Eens gered, altijd gered. God bless! :-)