Unravelations

Eens Gered, Altijd Gered (Deel XVIII): Judas

15/1/2024

Onlangs hoorde ik iemand op social media beweren dat Judas Iskariot zijn redding verloren had, en dat dit bewijst dat het verliezen van je redding wel degelijk mogelijk is. Als bewijs hiervoor werd het bekende hogepriesterlijk gebed van Jezus uit Johannes 17 aangehaald, waar staat dat hij inderdaad verloren is (vers 12). Deze persoon redeneerde dat dit impliceert dat iemand eerst gered was, want hoe kun je anders verloren gaan? Maar klopt deze redenering eigenlijk wel? Hieronder kunt u alle delen uit de serie eerst overigens nog eens rustig nalezen. Het is zeker aan te raden dit te doen, als dit theologische standpunt voor u nieuw is.

"Toen Ik met hen in de wereld was, bewaarde Ik hen in Uw Naam. Hen die U Mij gegeven hebt, heb Ik bewaard en niemand uit hen is verloren gegaan dan de zoon van het verderf, opdat de Schrift vervuld wordt." (Joh. 17:12, HSV)

Deel 1: Het Fundament
Deel 2: Werken
Deel 3: De Onvergeeflijke Zonde
Deel 4: Uitverkiezing & Vruchten
Deel 5: Opnieuw Bekeren
Deel 6: Niet Meer Zondigen
Deel 7: Ga Weg van Mij
Deel 8: Blijven Geloven
Deel 9: Bekeren en Dopen

Deel 10: Belijden en Tongentaal
Deel 11: Adam, Eva en de Engelen
Deel 12: Zeven Lastige Verzen
Deel 13: Toevoegen of Afdoen
Deel 14: Teken van het Beest
Deel 15: Ultieme Zekerheid
Deel 16: Afgehouwen Takken
Deel 17: De Kerkvaders

"En dit zei hij niet omdat hij zich bekommerde om de armen, maar omdat hij een dief was, en de beurs beheerde en droeg wat gegeven werd." (Johannes 12:6, HSV)

Redding
Laten we allereerst eens kijken naar wat we wél weten van deze discipel. We weten bijvoorbeeld dat Judas het geld beheerde, maar daar ook van stal (Joh. 12:6). Dit is vermoedelijk typerend voor hem. Aan de buitenkant leek hij een discipel, maar hij had geen veranderd hart. Kennen we niet allemaal zulke "christenen"? Het bijzonder is dat Judas ondanks zijn onveranderde hart wél kracht van Jezus ontving om wonderen en tekenen te doen in Lukas 9:1-6. Álle 12 discipelen worden daar genoemd, dus ook Judas. Een parallelpassage hierbij is Mattheüs 10:1-4, waar Judas zelfs met naam en toenaam genoemd wordt. Vanuit Mattheüs 7 weten we echter dat het doen van wonderen in Jezus' Naam niet per sé een goede graadmeter is om te weten of wij gered zijn.

"Velen zullen op die dag tegen Mij zeggen: Heere, Heere, hebben wij niet in Uw Naam geprofeteerd, en in Uw Naam demonen uitgedreven, en in Uw Naam veel krachten gedaan? Dan zal Ik hun openlijk zeggen: Ik heb u nooit gekend; ga weg van Mij, u die de wetteloosheid werkt!" (Mattheüs 7:22-23, HSV)

Naam
Sommigen hebben dus nooit bij Jezus gehoord. Ook 1 Johannes 2:19 bevestigt dit. De persoon op Twitter (nu X) die meende dat Judas zijn redding had verloren, had echter nog meer troeven achter de hand. Zo beweerde hij dat Judas' Naam wel degelijk opgetekend stond in de hemel, aangezien Lukas 10:20 daar inderdaad over rept. Helaas voor deze niet nader te noemen persoon heeft hij de context niet goed gelezen. Jezus spreekt hier namelijk in referentie tot de 70 discipelen die hij ná de 12 ook nog op pad stuurde (vers 1, 17). Zij waren klaarblijkelijk wél allemaal gered. Van de meer prominente groep van 12 discipelen was dat nog maar zeer de vraag, als we de Schrift goed lezen.

" 17. De zeventig zijn teruggekeerd met blijdschap en zeiden: Heere, zelfs de demonen zijn in Uw Naam aan ons onderworpen. 18. Hij zei tegen hen: Ik zag de satan als een bliksem uit de hemel vallen. 19. Zie, Ik geef u de macht om op slangen en schorpioenen te trappen en de macht over alle kracht van de vijand; en niets zal u schade toebrengen. 20. Verblijd u echter niet daarover dat de geesten aan u onderworpen zijn, maar verblijd u erover dat uw namen opgeschreven zijn in de hemel." (Lukas 10:17-20, HSV)

Verloren
Laten we dan nu kijken naar het cruciale tekstgedeelte waar staat dat Judas "verloren" is. Voordat we die tekst gaan lezen, wil ik allereerst wijzen op het feit dat elk woord een bepaald semantisch bereik heeft. Het kan verschillende dingen betekenen, in verschillende contexten. Als ik zeg dat ik naar de winkel loop, weet iedereen wat ik bedoel. Als ik echter zeg dat mijn motor loopt, dan is de betekenis van hetzélfde woord iets anders geworden. Of wat te denken van de uitspraak "het loopt hier allemaal niet zo lekker"? Ziet u wat ik bedoel? In de eerste zin is het heel letterlijk. In de tweede zin gaat het erom dat de motor aan staat. In de derde zin gaat het erover hoe iets gaat. Elke taal heeft dit "probleem", of verrijking, zo u wilt. Er zijn soms kleine nuances, maar die maken wel een groot verschil! Wanneer we kijken naar het Griekse woord dat in de originele grondtekst staat, krijgen we een aantal opties binnen dat semantische spectrum waar we zojuist over spraken. Apollumi, staat er. Dit woord kan inderdaad "verloren" betekenen, maar dan niet per se altijd in de zin dat iets kwijt geraakt is omdat men het eerst wél had. Het woord komt 92x voor in het Nieuwe Testament, en daarvan is het in iets meer dan een derde van de gevallen vertaald als "omgekomen", iets minder dan een derde als vernietigd en voor de rest vertaald als verloren, of een inflectie daarvan. Verloren gaan betekent dan ook iets anders dan iets verloren hebben. De vertalers van de Bijbel in Gewone Taal hebben het als volgt vertaald:

"Vader, zolang ik bij mijn leerlingen was, heb ik hen beschermd. Ik heb hen beschermd met de grote macht die u aan mij gegeven hebt. Met niemand van hen is het slecht afgelopen, behalve met Judas. Maar met hem moest het slecht aflopen, want dat stond al in de heilige boeken." (Joh. 17:12, BGT)

Bestemming
Maar zij zijn zeker niet de enige vertaling die dat in andere bewoordingen hebben gezet. Ook de ASB, NASB, BBE, CJB, DBY, LEB, WYC en YLT maken andere vertaalkeuzes. Verloren gaan vertelt in deze context dan ook meer over zijn bestemming (de hel) dan over zijn afkomst. Er staat niet dat van allen die gered waren, Judas zijn redding verloren had. Begrijpt u wat ik bedoel? Het lijkt een klein verschil, maar het heeft enorme consequenties als we dit verkeerd lezen. De redding was niet verloren, Judas was verloren! Ten dode opgeschreven, als het ware. En dat moest blijkbaar ook, vertelt Jezus, want dat was al geprofeteerd in de heilige boeken. Judas is nooit gered geweest. Hij hoopte enkel dat Jezus de Romeinse overheersing zou beëindigen, maar raakte teleurgesteld en geloofde niet in de dingen die Jezus over zichzelf vertelde in het licht van eeuwige redding. Er was dus nooit een diep vertrouwen in Jezus Christus als hét Lam voor onze zonden geweest, zoals de andere discipelen op enig moment wél zouden gaan doen. Ook is het niet zo dat Judas aan Jezus' krachtige handen is ontglipt, alsof Hij glibberige vingers had. Nee, de Herder beschermt ál Zijn schapen (Joh. 10). Judas was echter nooit een schaap geweest. Voor hem was een andere bestemming. Dat stond al eeuwen vast.

"Ik ben de Deur; als iemand door Mij naar binnen gaat, zal hij behouden worden; en hij zal ingaan en uitgaan en weide vinden." (Johannes 10:9, HSV)

Deur
Alleen échte schapen kunnen door de Deur binnengaan, vertelt Jezus in Johannes 10:7. Wilt u gered worden van de straf voor uw zonden: de hel? Dat is heel simpel. Ga dan door die Deur naar binnen. Jezus is die Deur. We moeten niet meer in onszelf gaan geloven, maar in Zijn verzoenend offer voor al onze persoonlijke zonden gaan vertrouwen. Wij kunnen die straf nooit betalen, alleen Hij als perfect zoenoffer kon dat. Maak die keuze vandaag nog en wacht er niet mee! Het is gratis. Het klinkt misschien te makkelijk om waar te zijn, maar waarom denkt u dat er zoveel mensen verloren gaan? De meeste mensen vertrouwen op zichzelf en op hun werken, terwijl dat juist níet de bedoeling is (Ef. 2:8-9). Geef Jezus de eer! :) God bless!

"En dit is de wil van de Vader, Die Mij gezonden heeft, dat Ik van alles wat Hij Mij gegeven heeft, niets verloren laat gaan, maar het doe opstaan op de laatste dag." (Joh. 6:39, HSV)

19 Opmerkingen

15/1/2024 12:23:35

Dat Judas nooit echt gelooft heeft in Christus blijkt ook uit het feit dat hij geld verduisterde. Hij geloofde dus niet in de almacht van Christus. Dat blijkt ook uit zijn huichelachtige vraag aan Christus tijdens het laatste avondmaal. Ondanks dat Christus hem aanwees ging hij toch door met zijn verraad. Verder dient men goed te beseffen dat de Genadetijd toen nog niet was aangebroken. Van sommige farizeers is trouwens ook bekend dat ze verloren waren omdat ze willens en wetens Christus beschuldigden Zijn wonderen te doen in naam van de tegenstander. De Bijbel vermeld duidelijk dat het bezoek van de drie koningen destijds insloeg als een bom in Jeruzalem en dat het de farizeers/schriftgeleerden waren die koning Herodus wezen op de profetie in Amos. Voorts deed Christus op 12 jarige leeftijd de schriftgeleerden in de tempel al versteld staan. De Essenen hadden Christus eerder ook al geprofeteerd. Kortom het is onwaarschijnlijk dat de farizeeers niet wisten dat Christus de beloofde messias was. Ze moesten Hem alleen niet omdat hij een gevaar vormde voor hun machtspositie die zij te danken hadden aan collaboratie met de Romeinen. Christus nam het de gewone opgezweepte joodse bevolking echter niet kwalijk en vroeg God hen te vergeven omdat ze NIET wisten was ze deden. Er is dus geen ruimte voor jodenhaat inzake Christusmoordenaars. Sterker, ieder die Christus aanvaard als Losser is toch een soort van medeplichtig aan de kruisiging.

Antwoorden

Ted

18/1/2024 13:29:27

Geen strikvraag, ik denk echt zo.

God doorgrond en kent het hart van ieder mens.

Nu geloof ik in Jezus reddend werk aan het kruis en dat het de genadegave is, die ik maar heel graag aanneem.

Maar de eerlijke reden dat ik in Jezus geloof, is dat ik niet naar de Hel wil.
Is die reden genoeg om eeuwig leven te verkrijgen?
Is die reden wel zuiver genoeg?

En wat ik ook vreemd vind: vele artikelen hier gewijd aan Eens gered, altijd gered. Maar is het ook zo dat het Eens verloren, altijd verloren is, als je niet tot geloof gekomen bent in dit leven?

Ik weet niet of jullie die film kennen van Robin Williams, waarbij zijn vrouw zelfmoord had gepleegd en in de hel kwam en hij na zijn dood in de hemel, en dat zijn liefde voor zijn vrouw haar kon redden vanuit de hel.

Een heel mooi verhaal/film, maar toch! Er gebeurt zoveel in deze wereld dat je soms niet meer kan geloven in een goede liefdevolle God. Hele jonge generaties groeien op in een steenharde cultuur van drugs en sex. En dan zal je dus maar niet tot geloof gekomen zijn, is dat dan eerlijk om dan ook maar na zo'n leven gelijk in de hel geworpen te worden?

Ik heb trouwens op deze site ook een artikel gelezen over het stockholmsyndroom, de gegijzelden krijgen een band met de dader.
En u voelt 'm waarschijnlijk al, want ja zo denk ik dus, is de mensheid ook niet gegijzeld door een hele wrede zelfzuchtige jaloerse god, die wil dat wij hem eren middels een heel vals narratief?
Ja ik vind het heel erg dat ik zo denk, maar het lijkt er op dat wij als schepsel perse van onze schepper moeten houden, zoniet dan wacht de hel, en waarschijnlijk een eeuwige hel. Waarom moet de hel eeuwig zijn? Is berouw dan niet meer mogelijk? Hoe kan je nu gelukkig in de hemel zijn, als je partner voor eeuwig in de hel zit? Dat is toch ook waanzinnig!

En toch blijf ik vechten met God, ik laat Hem niet los, want op wie anders kan ik mijn redding verwachten??

Admin link

18/1/2024 18:14:22

Hoi Ted,

Ik begrijp je vraag. Het is dan ook een veel gestelde vraag door o.a. atheïsten en agnosten. Soms om christenen in de hak te zetten, soms oprecht. Toch denk ik niet dat het eerlijk is om door zo'n pessimistische bril te kijken. Laat ik dat duidelijk maken met het volgende voorbeeld:

Stel dat een man besluit om vreemd te gaan en zijn vrouw erachter komt. De vrouw geeft aan dat ze erg verdrietig is en niet meer bij haar man wil zijn. Ze wil scheiden. Het zou raar zijn als de man dan boos zou reageren en zeggen:

"Jij wilt dat ik jou liefheb hé? Wat egoïstisch! Waarom mag ik niet mijn eigen pad kiezen? Waarom word ik nu zo gestraft? Ik kan er toch ook niks aan doen dat ik zo ben?"

Dit is een heel verkeerde voorstelling van de feiten. Een relatie hoort gebaseerd te zijn op liefde, niet op manipulatie en egocentrisme. Zo werkt dat ook bij God.

Hij wil samen met ons zijn, maar dat kan helaas niet door de zonde, die tussen ons in staat. Hij zou die zonde natuurlijk kunnen negeren, maar dan zou Hij inconsequent en onrechtvaardig zijn. Willen we zo'n God dienen? Natuurlijk niet.

Hij kan ons echter op een ándere manier genade schenken, en dat is door Zélf onze plek in te nemen en de straf op Zich te nemen. Daar is niets egoïstisch aan. Het is juist het tegenovergestelde ervan! Het is compleet zelfopofferende liefde. Maar zelfs die liefde dringt Hij niet op. We hebben de keuze om dit offer aan te nemen of niet.

Vergelijk het met een koning uit een ver land, lang geleden, die een mooi meisje zag. Het meisje bleek echter niet van adel te zijn, maar de koning wilde toch graag kijken of hij haar hart kon veroveren. Hij wilde zichzelf niet opdringen, want het meisje zou zich ongemakkelijk kunnen voelen als hij meteen in zijn koninklijke gewaad op haar af kwam. Hij besloot om zich te verlagen naar haar stand en trok gewone kleren aan. Hij wilde zich niet opdringen, dus vroeg hij haar vriendelijk of ze met hem mee wilde. Het meisje weigerde, want ze hechtte meer waarde aan haar boerenbestaan.

Die keuze heeft ze natuurlijk. Dat zijn de harde implicaties van de vrije wil. Had de koning zich in zijn volle glorie getoond, dan had ze zich wellicht verplicht gevoeld en wist de koning niet zeker of ze voor hém koos als persoon, of dat ze voor hem koos vanwege zijn geld en bezit. Of uit angst. Of welke reden dan ook.

Ook wij hebben die vrije wil om Gods offer aan te nemen of niet. Een vrije wil betekent echter ook dat we de mogelijkheid moeten hebben om iets fout te kunnen doen. God heeft die optie echter gelimiteerd tot één, voor Adam en Eva. Als ze enkel het goede konden kiezen, waren zij in feite robots. Het ging helaas fout, en doordat Adam en Eva als het ware in een spiritueel ravijn vielen, werden ook al hun nakomelingen in dat "ravijn" geboren. We konden daar zelf niet uit klimmen, maar gelukkig kwam er een andere Oplossing: Jezus Christus.

God is een gentleman, en dringt zich niet op. Wanneer wij ervoor kiezen om Hem niet lief te hebben en geen gebruik te maken van Zijn offer van verzoening voor onze persoonlijke zonden door Jezus Christus, dan accepteert Hij dat. We wijzen daar echter niet alleen God mee af, maar ook alles wat bij God hoort: liefde, geluk, warmte, vriendschap, en alle andere geneugten waar we zoveel waarde aan hechten. Hij is de Bron van alle goeds.

Wanneer we die deur aan onze kant zélf dichtdoen, moeten we in het hiernamaals ook niet klagen dat het koud is buiten. Het is niet zo dat we daar récht op hebben, integendeel. We hebben allemaal de keuze. We hebben allemaal de kans gekregen.

Bovendien is er in de hemel geen tijd meer. Eeuwigheid is niet zoiets als heel veel tijd. Dan zou er immers een getal aan te koppelen zijn. De eeuwigheid is juist de totale absentie van tijd. Altijd in het nu zijn. Daarom is er ook geen herinnering meer aan al die slechte dingen. Anders zou het inderdaad niet de hemel meer kunnen zijn. Ik hoop dat dit je vragen een beetje beantwoordt.

18/1/2024 13:39:59

En dan nog wat, Judas de verrader, die heeft de hemel verloren, is niet gered!

Maar zonder Judas en al die andere verraders zou Jezus niet gekruisigd zijn. Dus dag redding, ook voor u!

Dus God maakt wel gebruik van de daden van slechte mensen. Wat geeft God dan ook het recht om Judas voor eeuwig in de hel te gooien?
God geeft immers ook toe dat Hij zowel goed als kwaad over de mens brengt.
God heeft wel de andere 11 apostelen behouden, dan kan Hij toch ook Judas behouden?
God geeft wel geloof aan mensen, dan kan Hij toch nu ook geloof aan Judas geven? Hij heeft trouwens ook niet voor niks zelfmoord gepleegd uit grote schaamte denk ik zo?
Wie is nu goed en wie is nu slecht?
Ik vind de Bijbel zo moeilijk. Ik vind God zo moeilijk!

Albert

18/1/2024 17:42:51

Geloof (in de context van redding) is niet de gave van God. Het eeuwig leven is de gave van God. Dat is de genadegift (uit genade door geloof in Jezus Christus). Efeze 2:8-9 wordt helaas vaak verkeerd uitgelegd. Als geloof de gave van God zou zijn dan kunnen mensen zeggen bijvoorbeeld “het moet je maar gegeven worden, er gebeurt maar niks bij mij pff”, dan is er geen vrije wil (= dus Calvinisme.).

18/1/2024 18:00:13

En over “Wie is nu goed en wie is nu slecht?”.

Niemand.

Zoals het geschreven is: er is niemand rechtvaardig, nee, niet één. Romeinen 3:10.

Of iemand goed of slecht is bepaalt niet of je wordt behouden. Dat zou namelijk werken betekenen. Alleen geloof is nodig voor behoud.

Hij die gelooft in de Zoon heeft eeuwig leven, en hij die de Zoon niet gelooft zal het leven niet zien, maar de toorn van God blijft op hem. Johannes 3:36.

18/1/2024 18:31:39

Ook hier geldt weer dat God de vrije keuze van mensen respecteert. Hij wist al van tevoren wie Hem zouden aannemen (Rom. 8:29) maar dus ook wie dat niet zouden doen (!) Met die voorkennis kon Hij echter álles mee laten werken ten goede (vers 28). Zelfs Judas' afwijzing van Jezus kon God zo weer gebruiken om Zijn meesterplan te volbrengen.

Ja, Hij had Judas' hart natuurlijk kunnen forceren om van Hem te houden en zo te behouden, maar is het dan nog wel échte liefde? Of is Judas dan een robot geworden? Ik denk dat het belangrijk is om te beseffen dat ons verstand beperkt is en dat veel van Gods wijsheid ons simpelweg boven de pet gaat.

Ook dit is onderdeel van ons geloof: rusten in het volledige vertrouwen dat Hij van ons houdt en het beste met ons voor heeft. Onze ervaringen zijn gevormd door mensen die ons de vreselijkste dingen hebben aangedaan, en mensen hebben soms de neiging om al die onhebbelijkheden in het kwadraat te projecteren op de God waar ze vaak niet eens in geloven.

Maar waarom zou God zo zijn? Zonde is juist totaal absent in Hem! En waarom zou de sadistische god waar atheïsten bijzonder genoeg wél in willen geloven dan zijn eigen zoon (in feite zichzelf) sturen om te sterven voor die mens die hij zo haat? Dat slaat dan toch nergens op?

De Bijbel is het best gedocumenteerde boek uit de oudheid, en de ooggetuigen waren allemaal bereid om voor hun verklaring gemarteld te worden en sterven. Er worden verdachten veroordeeld door minder ooggetuigen en bewijzen. Laten we God dan op Zijn woord geloven en ook vertrouwen op het feit dat Hij goed is en het beste met ons voor heeft.

Dat we Zijn complete plan misschien niet helemaal begrijpen, is eigenlijk ook heel logisch. Als Schepper van materie, ruimte en tijd is Hij logischerwijs natuurlijk buiten die materie, ruimte en tijd. De bakker zit toch ook niet in het brood, en de programmeur niet in de computer? Wij zitten echter wél in die matrix, maar die houdt binnenkort op. Dan zullen wij God zien zoals Hij is (1 Joh. 3:2) en misschien eindelijk iets kunnen bevatten wat de hoogte, breedte, diepte en lengte (ja, Paulus noemt vier dimensies in Efeze 3:18 !) is van Zijn meesterplan (:

L.Overduin

18/1/2024 16:25:02

Nog maar wat uittreksels uit Romeinen waarin de natuurlijke diepe verloren toestand van de mens getekend wordt, waardoor deze aan Satans macht onderworpen is.
En Gods genade dat Hij toch daarin ingrijpt, en ook Zijn Zoon zond. We moeten niet proberen op Gods troon te gaan zitten maar ons verheugen over onze redding en dan aanbidden we Hem. Elk mens die een boodschap van God ontvangt, ongeacht het tijdperk, is verantwoordelijk wat deze er mee doet.
Dat het lijkt of hele volksstammen eeuwen niets gehoord hebben is lastig te begrijpen maar vanaf Noach is er eigenlijk geen verontschuldiging, alle zonen kenden de genade van God.
Wat hebben ze er mee gedaan en hun nakomelingen. Daar begint de brief aan de Romeinen.

Rom.3

9 Wat dan wel? Zijn wij voortreffelijker? Beslist niet! Wij hebben immers zojuist én Joden én Grieken beschuldigd dat zij allen onder de zonde zijn,
10 zoals geschreven staat: Er is niemand rechtvaardig, ook niet één,
11 er is niemand die verstandig is, er is niemand die God zoekt.
12 Allen zijn zij afgedwaald, samen zijn zij nutteloos geworden. Er is niemand die goeddoet, er is er zelfs niet één.
13 Hun keel is een open graf, met hun tong plegen zij bedrog, addergif is onder hun lippen.
14 Hun mond is vol vervloeking en bitterheid,
15 hun voeten zijn snel om bloed te vergieten.
16 Vernieling en ellende is op hun wegen,
17 en de weg van de vrede hebben zij niet gekend.
18 De vreze Gods staat hun niet voor ogen.

Rom.8

28 En wij weten dat voor hen die God liefhebben, alle dingen meewerken ten goede, voor hen namelijk die overeenkomstig Zijn voornemen geroepen zijn.
29 Want hen die Hij van tevoren gekend heeft, heeft Hij er ook van tevoren toe bestemd om aan het beeld van Zijn Zoon gelijkvormig te zijn, opdat Hij de Eerstgeborene zou zijn onder vele broeders.
30 En hen die Hij er van tevoren toe bestemd heeft, die heeft Hij ook geroepen, en hen die Hij geroepen heeft, die heeft Hij ook gerechtvaardigd, en hen die Hij gerechtvaardigd heeft, die heeft Hij ook verheerlijkt.
31 Wat zullen wij dan over deze dingen zeggen? Als God voor ons is, wie zal tegen ons zijn?
32 Hoe zal Hij, Die zelfs Zijn eigen Zoon niet gespaard maar voor ons allen overgegeven heeft, ons ook met Hem niet alle dingen schenken?
33 Wie zal beschuldigingen inbrengen tegen de uitverkorenen van God? God is het Die rechtvaardigt.
34 Wie is het die verdoemt? Christus is het Die gestorven is, ja wat meer is, Die ook opgewekt is, Die ook aan de rechterhand van God is, Die ook voor ons pleit.

Rom.9

14 Wat zullen wij dan zeggen? Is er onrechtvaardigheid bij God? Volstrekt niet!
15 Want Hij zegt tegen Mozes: Ik zal Mij ontfermen over wie Ik Mij ontferm en zal barmhartig zijn voor wie Ik barmhartig ben.
16 Zo hangt het dan niet af van hem die wil, ook niet van hem die hardloopt, maar van God Die Zich ontfermt.
17 Want de Schrift zegt tegen de farao: Juist hiertoe heb Ik u verwekt: dat Ik in u Mijn kracht bewijzen zou, en dat Mijn Naam verkondigd zou worden op de hele aarde.
18 Dus Hij ontfermt Zich over wie Hij wil, en Hij verhardt wie Hij wil.
19 U zult dan tegen mij zeggen: Wat heeft Hij dan nog aan te merken? Want wie heeft Zijn wil weerstaan?
20 Maar, o mens, wie bent u toch dat u God tegenspreekt? Zal ook het maaksel tegen hem die het gemaakt heeft, zeggen: Waarom hebt u mij zó gemaakt?
21 Of heeft de pottenbakker geen macht over het leem, om uit dezelfde klomp klei het ene voorwerp tot een eervol, het andere tot een oneervol voorwerp te maken?
22 En is het niet zo dat God, omdat Hij Zijn toorn wilde bewijzen en Zijn macht bekendmaken, met veel geduld de voorwerpen van Zijn toorn, voor het verderf gereedgemaakt, verdragen heeft?
23 En dat met het doel om de rijkdom van Zijn heerlijkheid bekend te maken over de voorwerpen van Zijn ontferming, die Hij van tevoren bereid heeft tot heerlijkheid?

Todd Parker

18/1/2024 18:45:01

The story is even better. This is a scenario where understanding comes from properly discerning "God foreknew."

In the Greek there is actually just about zero connection to the idea of losing something or "lost."

ἀπόλλυμι rightly translated is "to destroy" and it is a verb. The etymology confirms this as ἀπό means from and the idea of the word primarily is separation and this preposition connected to the root word ὄλεθρος literally means "ruin, destroy, death" and is described as a "destruction of the fleshly sinful desires" in which the "lusts of the flesh are utterly destroyed." The key here is separation, not loss.

So the context I believe is essentially saying that the Scriptures must be fulfilled and Judas God Foreknew was never saved but utterly sinful and was sentenced for destruction. Not lost. Destroyed due to separation.

When you do an LXX search of ὄλεθρος you will see that it means destroyed, you won't really see "lost."

In other words, the word "lost" is not even in the semantic range of ὄλεθρος. In fact, click on "lost" in blue letter bible from the Strongs page detailing ὄλεθρος and you will only see New Testament verses and the English transliteration "lost" when clicked on hyperlinks to a different word entirely: back to ἀπόλλυμι. Why? Because ὄλεθρος cannot mean lost and ἀπόλλυμι does mean destruction; the semantic range does not include lost, the semantic range includes destruction, separation, ruin, perish...you get the idea.

So why did translators into the English say "lost" in some cases? I have no idea. Usually this is done because someone is trying to slip in their theology I suspect, yet we have no way to verify someone's intent of course. It does not mean lost.

As always, great job. This series is likely the most important thing you do in my opinion because OSAS is primary to our faith fueled grace given salvation in our Lord Jesus Christ. Thankful He doesn't lose one, not even one!

18/1/2024 18:48:43

Thanks for your valuable additions, Todd! :) God bless you!

Mara

20/1/2024 20:54:35

This is certainly not a verb. All verbs in Greek end with the omega (what's in a word). All verbs end with omega and are written in the "I" context.

22/1/2024 15:01:48

It is certainly true that there is a class of verbs called Omega verbs that basically shows us it is a verb in the first person whenever the word ends with an omega, like Εγω, So, all Omega verbs are first person singular. The verb in question is not in that class of verbs, yet is still a verb all the same.
Not ALL verbs are ω Omega verbs. This word ἀπόλλυμι is factually a verb and I am not the only person who thinks so. BlueletterBible references this as a verb. As another source here is Bill Mounce, an expert in Greek:
https://www.billmounce.com/greekvocabulary/%E1%BC%80%CF%80%CF%8C%CE%BB%CE%BB%CF%85%CE%BC%CE%B9

Interestingly, ἀπόλλυμι cognates with Appolyon (noun) which we know from Revelation as the destroyer.

18/1/2024 19:20:19

Judas maakte zelf zijn keuzes en wilde niet geloven dat Christus de Christus was ondanks dat hij getuige was van de wonderen en woorden van Christus . Net als de farao ben ik er van overtuigt dat het eerst Judas was die zijn hart verhardde voordat God zijn hart verhardde. Vlak voor Judas verraad nam de duivel pas zelf intrek in hem. Ook Judas zal geoordeeld worden tijdens het grote oordeel waar de gemeente trouwens als getuige bij aanwezig zal zijn. Zelfs de veroordeelden zelf zullen buigen voor Christus en erkennen dat Zijn vonnis rechtvaardig is. Als Judas een willoze werktuig zou zijn van het kwaad omdat God hem daartoe beschikte wat heeft dan het laatste oordeel nog voor zin waarbij mensen beoordeeld zullen worden op hun daden in relatie tot hun geweten? Waarom zouden wij dan nog langer bidden dat onze geliefden tot geloof mogen komen? Waarom nog de Goede Boodschap verkondigen? Kan een mens gelukkig zijn in de eeuwigheid wetende dat er geliefden zijn die voor eeuwig lijden in de hel terwijl ze feitelijk ontoerekeningsvatbaar waren? God zegt van Zichzelf dat Hij o.a. rechtvaardig, geduldig en zachtmoedig is en er absoluut geen behagen in schept dat mensen verloren gaan. Daarop vertrouwen is ook een kwestie van geloof ook al begrijpen we het niet altijd even goed.

18/1/2024 22:47:23

Bedankt de mensen die de moeite genomen hebben mij te antwoorden! Zonder antwoorden kom ik nergens.

En ja, ik lees vanuit jullie woorden dat de mens een vrije wil heeft.
En Efeze 2:8,9 dat geloof komt uit het horen van het Woord en dat geloof niet een gave is, maar juist het eeuwig leven een gave is (Bedankt Albert dat je me daar op terecht wees).

Ja als een mens een vrije wil heeft en God weet wat die mens gaat doen omdat God de toekomst weet, dan snap ik het dat God gebruik maakt van Judas die Jezus zou verraden, zodat Zijn Plan uitkwam.

Ik heb daar flink over nagedacht, maar ik stuit dan op Romeinen 9:11-18 En wat ik daar lees, dat is wat ik bedoel. Ik zie een wrede God, die zelf beslist wie Hij verhard, of verkiest. Dan kan God ook kiezen dat iemand in de hel geworpen word bij voorbaat.

En dan lees ik de verzen 20 ,21 de vraag: wie ik dan wel niet ben, als ik het er niet mee eens ben dat God dat doet.

Ik lees daar niks van een liefdevolle God.
God verkiest Jacob boven Esau, Hij verhard de Farao, in Rom. 11:8 staat dat Hij het Joodse volk doof en blind heeft gemaakt.

Ik lees zoals het er staat, en dan zie ik dat God ingrijpt en mensen verhard, en verkiest de ene boven de andere, daar is nergens sprake van vrije wil van die mensen!!!

En ja ik zie wel een liefdevolle God als ik Joh. 3:16 lees. Maar met de tekst van bv. Rom. 9:11-21 snap ik deze tegenstelling totaal niet.

Hoop dat hier iemand een antwoord op heeft?
B.v.d.

18/1/2024 23:01:52

Hoi Ted,

Dat God Esau haatte, is een beroerde vertaling, en bovendien hebben Calvinisten een gedrocht van dit hoofdstuk gemaakt. Lees mijn blog hierover eens, en scroll dan even naar het subkopje Romeinen 9. Dat geeft antwoord op je vraag.

https://unravelations.weebly.com/home/hoe-calvinistisch-bent-u

19/1/2024 14:24:49

Bedankt admin. voor verwijzing. Heb 't gelezen, maar kwartje valt niet. Blijft voor mij een moeilijk te plaatsen idee dat God in kan grijpen in vrije wil mens.
Als God in kan grijpen om mensen te verharden, waarom kan Hij dan niet ingrijpen dat mensen zich verzachten en tot inkeer komen?
Waarom wel het een, en niet het ander? Waarom wordt God zo hard en gemeen gemaakt dat er geen redding meer is in de hel?
Ja daar heb ik het moeilijk mee met zo een God.

En Ja ik weet het, Jezus wijst ook constant naar de hel met eeuwige verdoemenis. Maar ik kan dit naar mijn eigen geloof in een liefdevolle god, beide niet verenigen.

Of God is Liefdevol en redt ook nog de mensen in de hel, iets zoals het vagevuur (ja ik weet het, staat niet in de Bijbel, wel in andere geschriften die daar niet toe behoren).

Als God dat niet doet, kan ik Hem niet zien als Liefdevol, ik kan niet leven met zo een God. Nogmaals ik kan niet leven als mijn geliefde partner of medemens voor eeuwig verloren/vernietigd wordt en ik moet genieten van de hemel. Ik zal altijd aan hen denken. Dan is het toch geen hemel meer!

Maar ja, ik zal dan wel een opstandige en afvallige zijn tegen God. Het zij dan maar zo!

Harold

20/1/2024 19:58:18

Ted, ik geniet van je eerlijkheid. Namelijk dat je soms vragen stelt en dat je eerlijk durft te bekennen dat je het ook niet altijd weet. Er zijn christenen met een groot geloof die veel weten, er zijn christen met een wat kleiner geloof die wel eens worstelen met de Bijbel of met God. Het is de kunst van eenheid tussen christen om dan niet op elkaar neer te kijken, maar eerlijk en met liefde elkaar voort te helpen, ik hoop dat je het een beetje ervaart hier?

20/1/2024 21:06:50

Ted, naast deze site met goed onderbouwde artikelen, ken je kingcomments.com? Daar lees ik de Bijbel tegenwoordig. Per vers/verzen een goede uitleg, voor zover ik heb kunnen nagaan. Dank beheerder Nico voor al je werk en verduidelijkingen ❤

20/1/2024 15:05:41

Door de zondeval en het verkrijgen van een geweten is het de natuurlijke staat geworden dat de mens verloren is. God stuurt dus geen mensen naar de hel maar werpt juist een Anker toe in de vorm van Christus om hen te redden en er is geen andere weg. Lees 2 Petrus 3:9 en 1 Timoteüs 2:3-4. Vraag Christus om wijsheid in deze kwestie want het is de Heilige Geest die overtuigt. Wist u trouwens dat Israel naar Egypte ging omdat de Kanaanieten de maat van hun zonden nog niet hadden volgemaakt? God geeft zelfs uitermate goddeloze mensen zoals de Kanaanieten nog de tijd en kans zich te bekeren. Net als wat we zien met de oordelen tijdens de eindtijd. Jona vluchtte eerst en werd zelfs depressief en wilde dood omdat God toch weer genadig bleek met Nineve toen het zich bekeerde en daarmee het oordeel uitstelde. Kanaanieten deden aan kinderoffers, een ziek gebruik dat via de Feniciers uiteindelijk ook in Spanje en Noord Afrika terecht kwam. Verder waren ze betrokken bij en lieten zich in met de reuzen. Toen de maat bereikt was gebruikte God de Israelieten om hen de gevolgen te laten dragen en tegelijkertijd ook het Beloofde Land vrij te maken. Dat was dus geen onschuldig heidens volk en God is ook de God over de heidenen vandaar dat Hij het de stam Dan zeer kwalijk nam dat ze onrechtmatig het land inpikte van een vreedzaam doch niet Israelitisch volk die ze daarbij over de kling joegen. Nog steeds heeft dat consequenties. Zelfs het feit dat wij nu nog op aarde zijn is Genade en heeft te maken met volheden en maten maar vooral met het feit dat het Evangelie over de hele wereld verkondigt moet worden. Immers zou God niet heel graag willen dat het kostbaar bloed van Zijn Zoon een zo groot mogelijke oogst van geredde mensen op zal brengen? Daarom bidt voor uw geliefden dat ze tot de Waarheid mogen komen en besef dat oprechte gebeden doorwerken na ons overlijden. Ze krijgen zelfs speciale aandacht tijdens het half uur stilte in de eindtijd.

Je opmerking wordt geplaatst nadat deze is goedgekeurd.

Eens Gered, Altijd Gered (Deel XVIII): Judas

Laat een antwoord achter.

Categorieën

Archieven